Nikanor (Kamienski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikanor
Nikifor Kamienski
arcybiskup kazański i swijaski
Ilustracja
Kraj działania  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1847
okolice Astrachania
Data i miejsce śmierci 27 listopada 1910
Kazań
arcybiskup kazański i swijaski
Okres sprawowania 1908 - 1910
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1889
Prezbiterat 1868
Chirotonia biskupia 7 marca 1891
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 7 marca 1891

Nikanor, imię świeckie: Nikifor Tymofiejewicz Kamienski, Никифор Тимофеевич Каменский (ur. 25 maja 1847 w okolicach Astrachania – zm. 27 listopada 1910 w Kazaniu) – biskup, a następnie arcybiskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie diakona prawosławnego. Ukończył seminarium duchowne w Astrachaniu w 1868 i w tym samym roku przyjął święcenia kapłańskie. Następnie studiował w Kazańskiej Akademii Duchownej i po jej ukończeniu w 1874 podjął pracę nauczyciela w seminarium nauczycielskim w Kazaniu. Kończąc studia, uzyskał tytuł magistra teologii. W tym czasie odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej i do Egiptu. 6 października 1879 został rektorem seminarium duchownego w Kazaniu. Dziesięć lat później złożył śluby zakonne i w tym samym roku otrzymał godność archimandryty. 7 marca 1891 został biskupem pomocniczym eparchii kazańskiej z tytułem biskupa czeboksarskiego. 16 kwietnia 1893 został biskupem archangielskim i chołmogorskim, zaś 10 lutego 1896 przeniesiono go na katedrę smoleńską. Od 2 stycznia 1899 był biskupem orłowskim, od 28 marca 1902 - jekaterynburskim, zaś od 26 listopada 1903 - grodzieńskim i brzeskim. 31 grudnia 1905 uzyskał tytuł doktora teologii. Wcześniej, 9 grudnia tego samego roku, został arcybiskupem warszawskim i nadwiślańskim. 5 kwietnia 1908 został arcybiskupem kazańskim i swijaskim. Zmarł w 1910 i został pochowany w soborze Zwiastowania w Kazaniu[1].

Był autorem prac teologicznych i organizatorem badań naukowych nad historią rosyjskiego prawosławia. Jako biskup Archangielska zasłużył się osobistym zaangażowaniem w pracę duszpasterską i misyjną na trudno dostępnych obszarach północnej części Rosji europejskiej. Współtworzył monaster św. Michała w Archangielsku oraz pierwszy wykaz parafii i cerkwi eparchii archangielskiej. Podobną pracę prowadził w eparchii orłowskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Aleksander (Zakke-Zakkis)
Biskup archangielski
1893 - 1896
Następca
Joannicjusz (Nadieżdin)
Poprzednik
Joachim (Lewicki)
Biskup grodzieński
1903 - 1905
Następca
Michał (Jermakow)
Poprzednik
Hieronim (Egzemplarski)
Biskup warszawski i nadwiślański
1905 - 1908
Następca
Mikołaj (Ziorow)