Nikanor (Popović)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikanor
Svetozar Popović
Biskup temeszwarski
Kraj działania  Austro-Węgry
Data i miejsce urodzenia 1831
Kišfaluba
Data i miejsce śmierci 22 lipca 1901
Temesvár
Biskup temeszwarski
Okres sprawowania 1891–1901
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny – Patriarchat Karłowicki
Śluby zakonne 25 września 1890
Diakonat 1862
Prezbiterat 1862
Nominacja biskupia 1891
Chirotonia biskupia 1891
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 grudnia 1891
Miejscowość Sremski Karlovci
Miejsce Sobór św. Mikołaja
Konsekrator Jerzy
Współkonsekratorzy Nektariusz (Dimitrijević), Miron (Nikolić)

Nikanor, imię świeckie Svetozar Popović (ur. 1831 w Kišfalubie, zm. 22 lipca 1901 w Temesvárze) – serbski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem serbskiego nauczyciela. W dzieciństwie stracił matkę; jego ojciec wstąpił wówczas do monasteru Privina Glava. Svetozar Popović ukończył niższe gimnazjum we Vrbasie, natomiast wyższe – w Peszcie. Tam też ukończył studia prawnicze. Następnie wstąpił do seminarium duchownego w Sremskich Karlovcach. W 1860 został profesorem w serbskim gimnazjum w tym samym mieście i pracował w tym charakterze przez dwa lata. W 1862 przyjął święcenia kapłańskie i został skierowany do parafii w Čurugu i w Bačincach, był również dziekanem dekanatu žabalskiego[1].

25 września 1890 został postrzyżony na mnicha w monasterze Grgeteg, przez archimandrytę Hilariona, przyjmując imię zakonne Nikanor. Następnie został przełożonym monasteru Šišatovac; następnie przeniesiono go do monasteru Beočin, gdzie także kierował wspólnotą. W 1891 otrzymał nominację na biskupa temesvarskiego i w związku z tym otrzymał godność archimandryty[1]. Jego chirotonia biskupia odbyła się również w 1891 w soborze św. Mikołaja w Sremskich Karlovcach pod przewodnictwem patriarchy serbskiego Jerzego w asyście biskupów vršackiego Nektariusza oraz pakrackiego Mirona. Na katedrze pozostawał przez dziesięć lat, do śmierci. Został pochowany na cmentarzu serbskim w Temesvárze[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c biskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, s. 358.


Poprzednik
Jerzy (Branković)
Biskup temeszwarski
1891 – 1901
Następca
Jerzy (Letić)