Nikołaj Artamonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikołaj Artamonow
Николай Артамонов
28+9 zwycięstw
starszy lejtnant starszy lejtnant
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1920
Niechludowka, obwód penzeński
Data i miejsce śmierci 26 marca 1945
południowa Słowacja
Przebieg służby
Lata służby 1941-1945
Siły zbrojne Armia Czerwona,
Wojskowe Siły Powietrzne
Jednostki 193 pułk lotnictwa myśliwskiego 302 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 4 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego 2 Armii Powietrznej
Stanowiska pomocnik dowódcy pułku
Główne wojny i bitwy wojna niemiecko-radziecka
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy

Nikołaj Siemionowicz Artamonow (ros. Николай Семёнович Артамонов, ur. 21 maja 1920 we wsi Niechludowka obecnie w rejonie łunińskim w obwodzie penzeńskim, zm. 26 marca 1945 w południowej Słowacji) – radziecki lotnik wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Studiował w Moskiewskim Instytucie Lotniczym, od 1941 służył w Armii Czerwonej, w 1942 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów we Wiaznikach, od lata 1943 uczestniczył w wojnie z Niemcami, od 1944 należał do WKP(b). Walczył na Froncie Woroneskim, Stepowym i 1 Ukraińskim, był m.in. pomocnikiem dowódcy 193 pułku lotnictwa myśliwskiego 302 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 4 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego 2 Armii Powietrznej w stopniu starszego porucznika. Do 10 marca 1944 wykonał 165 lotów bojowych, w tym 32 zwiadowcze. W 42 walkach powietrznych strącił osobiście 18 i w grupie 8 samolotów wroga. Łącznie podczas wojny wykonał ponad 200 lotów bojowych i stoczył ponad 50 walk powietrznych, w których strącił osobiście 28 i w grupie 9 samolotów wroga. Podczas lotu szturmowego na niemiecką kolumnę został trafiony i skierował płonący samolot na skupisko pojazdów wroga. Został pochowany w mieście Štúrovo w południowej Słowacji. Jego imieniem nazwano szkołę i ulicę w miejscowości Łunino.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]