Nikołaj Skworcow (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikołaj Skworcow
Николай Александрович Скворцов
Data i miejsce urodzenia 26 października 1899
Cwietnoje w guberni astrachańskiej
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 1974
Moskwa
I Sekretarz KC Komunistycznej Partii Kazachstanu
Okres od 22 maja 1938
do maj 1954
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Kazachstanu
Poprzednik Levon Mirzoyan
Następca Żumabaj Szajachmetow
Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Lenina

Nikołaj Aleksandrowicz Skworcow (ros. Николай Александрович Скворцов, ur. 26 października 1899 we wsi Cwietnoje w guberni astrachańskiej, zm. 15 stycznia 1974 w Moskwie) – radziecki polityk, I sekretarz KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Kazachstanu (1938-1945), ludowy komisarz/minister upraw technicznych ZSRR (1945-1947), minister sowchozów ZSRR (1947-1953).

1918-1919 w Gwardii Czerwonej, w 1919 wstąpił do RKP(b). 1919-1920 kierownik pododdziału finansowego Wydziału Pracy Krasnojarskiego Komitetu Wykonawczego guberni astrachańskiej, 1920 wojskowy komisarz 4 Samodzielnego Oddziału Karnego w guberni astrachańskiej, 1920-1921 zastępca przewodniczącego powiatowej komisji ds. zwalczania bandytyzmu i dezercji w Manyczu. 1921-1923 szef wydziału agitacyjno-propagandowego powiatowego komitetu WKP(b) i zastępca przewodniczącego powiatowego komitetu wykonawczego w Manyczu. 1925-1928 szef Salskiego Okręgowego Zarządu Edukacji Ludowej, 1928-1930 przewodniczący okręgowego wydziału planowania, 1930-1934 studiował w Moskiewskim Instytucie Planowania, po czym pracował w organach KC WKP(b) m.in. jako instruktor wydziału ewidencji i kierownik sektora kadr wojskowych. Od 21 marca 1939 do 5 października 1952 członek KC WKP(b). Od 23 maja 1938 do listopada 1945 I sekretarz KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Kazachstanu. Od 11 listopada 1945 do 19 marca 1946 ludowy komisarz, następnie do 4 lutego 1947 minister upraw technicznych ZSRR. Od 4 lutego 1947 do 15 marca 1953 minister sowchozów ZSRR, 1953 członek Kolegium Ministerstwa Gospodarki Rolnej ZSRR, 1953-1957 zastępca szefa Departamentu Gospodarki Rolnej Ministerstwa Przemysłu Produktów Spożywczych ZSRR, 1957-1966 zastępca szefa Głównego Zarządu ds. Dostaw Surowców dla Przemysłu Spożywczego przy Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego ZSRR, 1965-1966 p.o. szefa tego Zarządu, następnie na emeryturze. Od 14 października 1952 do 14 lutego 1956 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1, 2 i 4 kadencji. Pochowany na cmentarzu Nowodziewiczym.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]