Nina Oniłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nina Oniłowa
Нина Онилова
Sierżant
Data i miejsce urodzenia 10 Kwietnia 1921
Nowonikołajewka w obwodzie odeskim
Data i miejsce śmierci 8 Marca 1942
Sewastopol
Przebieg służby
Lata służby 1941 — 1942
Siły zbrojne Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Bohater Związku Radzieckiego

Nina Andriejewna Oniłowa (ros. Нина Андреевна Онилова, ur. 10 kwietnia 1921 we wsi Nowonikołajewka w obwodzie odeskim, zm. 8 marca 1942 w Sewastopolu) – radziecka żołnierka, Bohater Związku Radzieckiego (1965).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Wcześnie straciła rodziców, wychowywała się w domu dziecka w Odessie. Skończyła szkołę średnią, pracowała jako szwaczka w fabryce trykotażu w Odessie, jednocześnie uczyła się w aeroklubie. Od sierpnia 1941 służyła w Armii Czerwonej i uczestniczyła w wojnie z Niemcami, m.in. w obronie Odessy, w jednej z walk została ciężko ranna. Po wyleczeniu wróciła na front, w połowie października 1941 w składzie 25 Czapajewskiej Dywizji Piechoty Armii Nadmorskiej Frontu Krymskiego jako dowódca działonu brała udział w obronie Sewastopola. Otrzymała stopień starszego sierżanta. 27 lutego 1942 przy obronie Sewastopola zniszczyła dwa stanowiska karabinów maszynowych wroga. 1 marca 1942 została ciężko ranna w walce, tydzień później zmarła. Była odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru i pośmiertnie (14 maja 1965) Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego i Orderem Lenina. Jej imieniem nazwano fabrykę odzieżową w Sewastopolu, wiele drużyn pionierskich w szkołach Odessy oraz ulice w Odessie i Sewastopolu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]