Nishi Hongan-ji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nishi Hongan-ji
西本願寺
Ilustracja
Amida-do Hondo świątyni
Państwo  Japonia
Miejscowość Kioto
Rodzaj klasztoru klasztor buddyjski, Jōdo-shinshū
Fundator Honganji Kennyo
Data budowy około 1591
Położenie na mapie Kioto
Mapa lokalizacyjna Kioto
Nishi Hongan-ji
Nishi Hongan-ji
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Nishi Hongan-ji
Nishi Hongan-ji
Ziemia34°59′31″N 135°45′06″E/34,991944 135,751667

Nishi Hongan-ji (jap. 西本願寺) (zachodni Hongan-ji) – buddyjski kompleks świątynny w Kioto w Japonii, usytuowany w dzielnicy Shimogyō. Jeden z dwóch kompleksów świątynnych buddyjskich należących do szkoły Jōdo-shinshū. Drugim jest sąsiadujący z nim kompleks Higashi Hongan-ji (Wschodni Hongan-ji). Jōdo-shinshū jest szkołą Czystej Krainy, a Nishi Hongan-ji i Higashi Hongan-ji są głównymi świątyniami dwóch frakcji tej tradycji buddyzmu[1]. Nishi Hongan-ji jest najważniejszą świątynią tej tradycji buddyzmu z około 10 000 świątyń w Japonii oraz około 200 poza jej granicami[2]. Świątynia została zbudowana przez Hideyoshi Toyotomiego po tym jak główna siedziba sekty Ishiyama Honganji w Osace została zniszczona przez Nobunagę Odę z powodu mieszania się sekty w bieżącą politykę[2]. Na terenie kompleksu znajduje się pięć budowli, które reprezentują najwspanialsze przykłady architektury i osiągnięć artystycznych z okresu Azuchi-Momoyama[3]. W 1617 roku większość budynków świątyni została zniszczona przez pożar. Część z nich została odbudowana z materiałów uzyskanych w wyniku rozbiórki zamku Fushimi[4]. Powody, dla których do dzisiaj istnieją dwie (wschodnia i zachodnia) świątynie Honganji, są czysto polityczne. Na początku XVII wieku Ieyasu Tokugawa, siogun, który sprawował realną władzę w Japonii, podżegał schizmę pomiędzy dwoma frakcjami świątyni. Celem było ograniczenie wpływu jednej z najbardziej wpływowych świątyń w Japonii[4]. W 1864 roku Higashi Hongan-ji (zachodnia) została prawie w całości zniszczona przez pożar, tak że większość jej budynków została odbudowana w końcu XIX lub na początku XX wieku. Wschodnia Hongan-ji zachowała się. Budynki tej świątyni w dużej części zostały uznane za Skarby Narodowe Japonii, a świątynia jako całość jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako jeden z 17 miejsc w starożytnym Kioto (Kioto, Uji i Otsu)[5][6].

Najważniejsze budynki świątyni[edytuj | edytuj kod]

Pawilon fundatora[edytuj | edytuj kod]

Pawilon fundatora goei-dō (御影堂) został ukończony w 1636 roku i jest zarejestrowany jako Skarb Narodowy Japonii. Jest potężnym budynkiem niewiele mniejszym od pawilonu fundatora w pobliskiej Higashi Hongan-ji. Ma wymiary długość 62 m, szerokość 48 m i wysokość 29 m. Wewnątrz pawilonu znajduje się posąg fundatora Shinran. Nad ołtarzem znajduje się tablica, na której złotymi literami zapisane jest 見真 ("widzi prawdę"). Jest to honorowy tytuł nadany Shiran pośmiertnie przez cesarza Mutsuhito[4].

Główny pawilon[edytuj | edytuj kod]

Główny pawilon amida-dō został zbudowany w 1760. W ołtarzu głównym znajduje się przedstawienie Amitabha. W ołtarzach bocznych znajdują się: portret nauczyciera Shirana mnicha Hōnen (1133 –1212) oraz portret księcia Shōtoku Taishi (574 – 622), który znany jest jako ojciec japońskiego buddyzmu[4].

Karamon[edytuj | edytuj kod]

Chińska brama karamonō (唐門) pochodzi z 1598 roku. Została przeniesiona do świątyni z zamku Fushimi po jego rozebraniu w 1632 roku. Jest zarejestrowana jako Skarb Narodowy Japonii.

Hiunkaku[edytuj | edytuj kod]

Jest to unikalny trzypiętrowy nieregularny budynek (pawilon), który według tradycji został zbudowany w latach 1584-1586 na terenie zamku Jurakutei (聚楽第), należącego do Hideyoshi Toyotomiego i został przeniesiony do świątyni około 1619 roku. Obecnie jednak wielu badaczy uważa, że budynek został zbudowany później pomiędzy 1624, a 1644 rokiem[7]. Pawilon uważany jest za jeden z trzech najsłynniejszych budynków tego typu w Kioto oprócz Złotego Pawilonu i Srebrnego Pawilonu w Ginkaku-ji[4].

Skalny ogród Daisho-in[edytuj | edytuj kod]

Kompleks świątyni znany jest ze skalnego ogrodu Daisho-in, który jest iluzją. W ogrodzie znajduje się staw z pieczołowicie rozmieszczonymi kamieniami oraz drzewami pozbawiony wody. Jednak we wspaniały sposób imituje nastrój i specyficzny spokój prawdziwego stawu[8][9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kyoto City Tourism Association: Nishi-Hongwan-ji Temple (ang.). KYOTO CITY OFFICIAL TRAVEL GUIDE. [dostęp 2019-05-26].
  2. a b Japan-Wireless: Honganji Temples, Head temples of the Shin-Jodo sects (ang.). JW Web Magazine. [dostęp 2019-05-265].
  3. Chris Rowthorn, Others: Japan. Santa Barbara, California: Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2015, s. 293. ISBN 978-1-74321-674-3. (ang.)
  4. a b c d e Kyoto Station Guide. Part of Japan Station Network.: Nishi Honganji Temple (ang.). Kyoto Station Kyoto Transportation Guide. [dostęp 2019-05-26].
  5. Historic Monuments of Ancient Kyoto (Kyoto, Uji and Otsu Cities) (ang.). WWW.UNESCO.ORG. [dostęp 2019-05-02].
  6. Advisory Body Evaluation (ICOMOS): Historic Monuments of Ancient Kyoto (Kyoto, Uji and Otsu Cities) (ang.). WWW.UNESCO.ORG, 1994. [dostęp 2019-05-29].
  7. Mary Neighbour Parent: Hiunkaku (飛雲閣) (ang.). Japanese Architecture and Art Net Users System, Tokio, 2001. [dostęp 2019-05-29].
  8. Joe Nattress: Nishi Hongan-ji Temple 西本願寺 (ang.). Kyoto Japan Guide., 2012-2016. [dostęp 2019-05-29].
  9. Japan National Tourism Organization: Nishi Honganji Temple 西本願寺 (ang.). Memories in the Making Welcome to the official tourism website of Japan. [dostęp 2019-05-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chris Rowthorn, Others: Japan. Santa Barbara, California: Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2015, s. 292-293. ISBN 978-1-74321-674-3. (ang.)