Nowe dialekty mieszane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: nowszymi dialektami mieszanymi – koncepcją nazewniczą niektórych gwar polskich.
Nowe dialekty mieszane na mapie dialektów polskich według Stanisława Urbańczyka

Nowe dialekty mieszane – ogólne określenie na nowsze gwary języka polskiego uformowane w wyniku wymieszania się dialektów przyniesionych przez osadników polskich na ziemie odzyskane po roku 1945[1]. Z powodu odmienności językowej jaka występowała pomiędzy ludnością nowych terenów Polski, często uniemożliwiającej swobodną komunikację, standardowa postać polszczyzny (zwana również literacką), zastępowała gwary regionalne wyjątkowo szybko. W rezultacie na terenach tych występuje obecnie właściwie tylko język literacki z niewielkimi naleciałościami regionalnymi, o charakterystyce zależnej od pierwotnej gwary przeniesionej przez nowe grupy ludności. Współcześnie dialekty mieszane obejmują większy obszar niż wskazują na to mapy dialektologiczne i pojawiają się na terenach, na których używa się innych polskich gwar, np. warmińskiej i mazurskiej.

Dialekty mieszane tworzyły:

Mowa polska pojawiła się:

Stanisław Urbańczyk dzieli nowe dialekty mieszane na trzy grupy[2]:

  • południową z dominacją chłopów małopolskich
  • północno-zachodnią z dominacją chłopów wielkopolsko-kujawsko-pomorskich i Polaków z Ukrainy
  • północną z dominacją chłopów mazowieckich i Polaków z Litwy i Białorusi

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Halina Karaś: Nowe dialekty mieszane. W: Dialektologia polska [on-line]. [dostęp 2019-01-02].
  2. Stanisław Urbańczyk: Zarys dialektologii Polskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 72

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]