Nowelizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nowelizacja (z wł. novella 'nowość' od łac. novellae (constitutiones, leges) 'nowe (statuty, prawa)' od novellus 'nowy; młody; świeży' z novus 'nowy')[1] – częściowa zmiana obowiązującego aktu prawodawczego przez inny akt normatywny tej samej lub wyższej mocy prawnej, później wydany. W praktyce nowelizuje się tylko ustawy[potrzebny przypis].

Nowelizacja musi być wyraźna - musi nastąpić za pomocą formuły sygnalizującej dokonywaną zmianę. Niedopuszczalna jest nowelizacja dorozumiana, polegająca na tym, że dawny przepis zastępuje się nowym, nie wskazując w nim dokonywanej zmiany. Istnieją dwie formy nowelizacji – wąska i szeroka. Wąska polega na zmianie przepisów ustaw wyraźnym przepisem ustawy zasadniczo poświęconej innej materii, późniejszej niż ustawa zawierająca przepis zmieniany. Szeroka nowelizacja polega na zmianie przepisów ustawy odrębną ustawą nowelizacyjną. Nowelizacje mogą polegać na uchylaniu lub dodawaniu pojedynczych przepisów, bez zmian dokonywanych w ich obrębie, oraz na zmianach dokonywanych w poszczególnych przepisach aktu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz.U. z 2016 r. poz. 283)

Przypisy