Nowoczerkask

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowoczerkask
Новочеркасск
Ilustracja
Sobór Wniebowstąpienia nocą
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  rostowski
Burmistrz Anatolij Wołkow
Powierzchnia 100 km²
Populacja (2005)
• liczba ludności

180 800
Nr kierunkowy +7 86352
Kod pocztowy 3464xx
Tablice rejestracyjne 61, 161
Położenie na mapie obwodu rostowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rostowskiego
Nowoczerkask
Nowoczerkask
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Nowoczerkask
Nowoczerkask
Ziemia47°26′09″N 40°05′55″E/47,435833 40,098611
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Nowoczerkask (ros. Новочеркасск) – miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim, nad Aksajem (dopływ Donu). Około 180,8 tys. mieszkańców (2005).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nowoczerkask na początku XX w.

Miasto zostało założone w roku 1805 jako centrum administracyjne obwodu kozaków dońskich. Budową miasta kierowali ataman kozacki Matwiej Płatow i niderlandzki architekt François Sainte de Wollant.

Podczas wojny domowej w Rosji Nowoczerkask był bazą kontrrewolucji w rejonie Donu i stolicą Republiki Dońskiej. Ostatecznie Armia Czerwona wyparła z miasta "białych" 7 stycznia 1920. Podczas II wojny światowej miasto okupowane było przez wojska niemieckie od 24 lipca 1942 do 13 lutego 1943.

2 czerwca 1962 w miejscowych Zakładach Budowy Lokomotyw Elektrycznych (NEWZ) miał miejsce protest pracowników, związany z podwyżką cen żywności, który został krwawo stłumiony przez władze z użyciem armii[1][2].

Oświata[edytuj | edytuj kod]

Polacy w Nowoczerkasku[edytuj | edytuj kod]

Kościół Wniebowzięcia NMP

Według danych carskich w 1897 w Nowoczerkasku mieszkało 190 Polaków, stanowiąc 0,37% miejskiej populacji[3]. W XIX w. tutejsze gimnazjum ukończył filozof Władysław Mieczysław Kozłowski. W XX w. studia na Instytucie Politechnicznym w Nowoczerkasku podjęli Władysław Weryho i Józef Dubiski, a profesorem i dziekanem na uczelni był Antoni Rogiński.

W Nowoczerkasku urodzili się:

W latach 1902–1906 Polacy wznieśli kościół katolicki pw. Wniebowzięcia NMP(ros.), zaprojektowany przez Bronisława Brochwicza-Rogoyskiego.

Podczas II wojny światowej w 1941 w mieście przebywał Tadeusz Pióro.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Taubman, William (2003), Khrushchev: The Man and His Era, s.519–523. W.W. Norton & Co., ​ISBN 978-0-393-32484-6
  2. Jacek Hugo-Bader: W rajskiej dolinie wśród zielska. 2010. ISBN 978-83-7536-117-9.
  3. Demoscope Weekly - Annex. Statistical indicators reference, www.demoscope.ru [dostęp 2018-04-11].