Nowy Tarzan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nowy Tarzanopowiadanie fantastycznonaukowe Antoniego Langego z 1925, utrzymane w stylistyce felietonu i groteski.

Początek utworu zdradza pewną ciągłość z wcześniejszą nowelą Babunia (z tomu W czwartym wymiarze). Oba opowiadania łączy przede wszystkim tematyka: kwestia eliksiru młodości tłumaczona na sposób naukowy. Akcja Nowego Tarzana oparta została o modne w latach 20. eksperymenty Woronowa polegające na przeszczepieniu organizmowi ludzkiemu gruczołów szympansa w celu spowolnienia procesu starzenia się. Wśród hodowanych w tym celu zwierząt znajduje się jeden okaz, który przewyższa intelektualnie pozostałe, stając na czele buntu przeciw eksperymentatorom. Utwór przedstawia karykaturalny obraz jednostki wybitnej.

Tytuł jak i kreacja bohatera nawiązują do Przygód Tarzana Edgara Rice Burroughsa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]