Ołeh Łużny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ołeh Łużny
Олег Лужний
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Ołeh Romanowycz Łużny
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1968
Lwów
Wzrost 182 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
1976–1984 SDJuSzOR Karpaty Lwów
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1985–1988 Torpedo Łuck 88 (1)
1988 SKA Karpaty Lwów 29 (0)
1989–1999 Dynamo Kijów 253 (13)
1999–2003 Arsenal 75 (0)
2003–2004 Wolverhampton Wanderers 6 (0)
2005 Venta Kuldiga 5 (0)
W sumie: 456 (14)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1989–1990  ZSRR 8 (0)
1992–2003  Ukraina 52 (0)
W sumie: 60 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2005 Venta Kuldiga
2006–2012 Dynamo Kijów (asystent)
2007 Dynamo Kijów (p.o.)
2010 Dynamo Kijów (p.o.)
2012–2013 Tawrija Symferopol
2016– Karpaty Lwów

Ołeh Romanowycz Łużny, ukr. Олег Романович Лужний, ros. Олег Романович Лужный, Oleg Romanowicz Łużny (ur. 5 sierpnia 1968 we Lwowie, Ukraińska SRR) - ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, wielokrotny kapitan Dynama Kijów i reprezentacji Ukrainy, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek szkółki piłkarskiej Karpat Lwów, zawodnikiem której był w latach 1976–1984[1]. Następnie w latach 1985–1988 grał w Torpedo Łuck. W 1988 roku ponownie został zawodnikiem Karpat, gdzie grał przez rok. W 1989 roku przeszedł do drużyny Dynama Kijów. W czasie gry w drużynie ze stolicy Ukrainy osiągał swoje największe sukcesy. Z Dynamem święcił również sukcesy na arenie międzynarodowej – w sezonie 1997-98 dotarł z Dynamem do ćwierćfinału Ligi Mistrzów, rok później odpadł z tych rozgrywek dopiero w półfinale.

Latem 1999 roku Łużny opuścił klub z Kijowa i przeniósł się do Arsenalu. Tam również odniósł kilka sukcesów (mistrzostwo Anglii w 2002 roku, Puchar Anglii w 2002 i 2003 roku). Po czterech latach gry w drużynie Arsenalu odszedł do Wolverhampton Wanderers, jednak w tym klubie nie osiągnął żadnych sukcesów. Latem 2004 roku opuścił Anglię. W 2005 roku został grającym trenerem drużyny Venta Kuldiga (w tym samym czasie w tym klubie występował polski bramkarz Maciej Nalepa).

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Łużny debiutował jeszcze w reprezentacji ZSRR w 1989 roku. Miał jechać na Mistrzostwa Świata w 1990 roku, jednak z udziału w tej imprezie wykluczyła go kontuzja. Po rozpadzie ZSRR zdecydował się reprezentować Ukrainę. Przez wiele lat był podporą obrony 'zbirnej' w której rozegrał 52 mecze (m.in. dwa spotkania z Polską w eliminacjach do Mistrzostw Świata 2002). W 38 spotkaniach pełnił funkcję kapitana reprezentacji. Mimo tego ze swoją reprezentacją nie zdołał awansować ani na mundial, ani na Mistrzostwa Europy.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Łużny w 2005 roku został grającym trenerem łotewskiego klubu Venta Kuldiga. Klub miał mocarstwowe plany, jednak po pewnym czasie zbankrutował, sponsor się wycofał, a Łużny opuścił Łotwę. Latem 2006 roku został asystentem Anatolija Demianenki w Dynamie Kijów, a od listopada do grudnia 2007 pełnił obowiązki głównego trenera Dynama. 1 października 2010 ponownie objął stanowisko pełniącego obowiązki[2]. Na początku czerwca 2012 roku otrzymał propozycję prowadzenia Tawrii Symferopol[3], z którą pracował do 15 czerwca 2013[4]. 22 stycznia 2016 został mianowany na stanowisko głównego trenera Karpat Lwów[5].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • wybrany do listy 11 najlepszych piłkarzy Ukrainy XX wieku według gazety "Ukraiński Futboł": 2000
  • najlepszy beniaminek Wysszej Ligi ZSRR: 1990
  • 3 miejsce w kwalifikacji Piłkarz roku na Ukrainie: 1998
  • rekordzista w historii reprezentacji Ukrainy w roli kapitana: 39 meczów

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]