Ołeksandr Ławrynowycz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ołeksandr Ławrynowycz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1956
Owrucz

Ołeksandr Wołodymyrowycz Ławrynowycz, ukr. Олександр Володимирович Лавринович (ur. 28 czerwca 1956 w Owruczu w obwodzie żytomierskim) – ukraiński polityk, długoletni minister sprawiedliwości w różnych rządach (2002–2005, 2006–2007, 2010–2013), parlamentarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1978 ukończył studia z zakresu fizyki na Uniwersytecie Kijowskim. W latach 90. został absolwentem prawoznawstwa Narodowej Akademii Prawniczej Ukrainy.

Do 1991 pracował w ukraińskiej Akademii Nauk, w latach 1990–1992 wykładał na Politechnice Kijowskiej. Później przez dwa lata przebywał na stażach w USA.

W 1989 przystąpił do Ludowego Ruchu Ukrainy. W 1994 i 1998 z rekomendacji tej partii uzyskiwał mandat posła do Rady Najwyższej. W 2001 powołano go na stanowisko wiceministra sprawiedliwości, a rok później ponownie wybrano parlamentarzystą (z ramienia Naszej Ukrainy).

Wkrótce przeszedł na stronę rządową, obejmując stanowisko ministra sprawiedliwości w rządzie Wiktora Janukowycza, które zajmował w latach 2002–2005. Po odwołaniu do 2006 pracował w biznesie, w tym samym roku przez kilka miesięcy był zastępcą ministra bez teki, a w listopadzie został ponownie ministrem sprawiedliwości. Pełnił tę funkcję do grudnia 2007. W tym samym roku kolejny raz wszedł do parlamentu, tym razem z ramienia Partii Regionów. W 2008 został pierwszym wiceprzewodniczącym Rady Najwyższej. 12 listopada 2008, po dymisji marszałka Arsenija Jaceniuka, pełnił przez cztery tygodnie obowiązki przewodniczącego Rady.

11 marca 2010 po raz kolejny został ministrem sprawiedliwości w gabinecie Mykoły Azarowa. W 2012 również został wybrany do Rady Najwyższej. Utrzymał stanowisko rządowe w drugim rządzie tego premiera (od 24 grudnia 2012), zajmując je do 2 lipca 2013.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]