Ołena Pidhruszna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ołena Pidhruszna
Ilustracja
Ołena Pidhruszna (2010)
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1987
Legnica
Klub Kolos Ternopil
Wzrost 175 cm
Debiut w PŚ 2.03.2007, Lahti
(44. miejsce – sprint)
Pierwsze punkty w PŚ 4.12.2008, Östersund (27. miejsce – b.indywidualny)
Pierwsze podium w PŚ 1.12.2012, Östersund
(2. miejsce – sprint)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Ukraina
Igrzyska olimpijskie
złoto Soczi 2014 sztafeta
Mistrzostwa świata
złoto Nové Město 2013 sprint
srebro Nové Město 2013 sztafeta
srebro Hochfilzen 2017 sztafeta
brąz Nové Město 2013 b.pościgowy
brąz Rasen-Antholz 2020 sztafeta
Mistrzostwa Europy
złoto Ufa 2009 sztafeta
złoto Ridnaun 2011 sztafeta
złoto Osrblie 2012 sprint
złoto Osrblie 2012 b.pościgowy
złoto Osrible 2012 sztafeta
srebro Otepää 2010 b.indywidualny
srebro Ridnaun 2011 sztafeta
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Presque Isle 2006 b.indywidualny
Mistrzostwa Europy juniorów
srebro Bansko 2007 sztafeta

Ołena Mychajliwna Pidhruszna (ukr. Олена Михайлівна Підгрушна, ur. 9 stycznia 1987 w Legnicy) – ukraińska biathlonistka, złota medalistka olimpijska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata i Europy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Legnicy, w szpitalu przeznaczonym dla stacjonujących w Polsce żołnierzy radzieckich i ich rodzin. Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się w 2005 roku, startując na olimpijskim festiwalu młodzieży Europy w Monthey. Zdobyła tam brązowe medale w sprincie i sztafecie. W tym samym roku wystąpiła na mistrzostwach świata juniorów w Kontiolahti, zajmując między innymi dwunaste miejsce w biegu indywidualnym i siódme w sztafecie. Podczas mistrzostw świata juniorów w Presque Isle rok później wywalczyła brązowy medal w biegu indywidualnym.

Po raz pierwszy w zawodach Pucharu Świata wystąpiła 2 marca 2007 roku w Lahti, gdzie zajęła 44. miejsce w sprincie. Pierwsze punkty zdobyła 4 grudnia 2008 roku w Östersund, zajmując 27. miejsce w biegu indywidualnym. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanęła 1 grudnia 2012 roku w tej samej miejscowości, zajmując drugie miejsce w sprincie. W zawodach tych rozdzieliła Norweżkę Torę Berger i Rosjankę Olgę Wiłuchiną. W kolejnych startach jeszcze siedem razy stawała na podium, odnosząc dwa zwycięstwa: 9 lutego 2013 roku w Novym Měscie i 5 lutego 2016 roku wygrywała sprinty. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2015/2016, kiedy zajęła siódme miejsce w klasyfikacji generalnej.

Na mistrzostwach świata w Novym Měscie w 2013 roku zdobyła trzy medale. Najpierw zwyciężyła w sprincie, wyprzedzając Torę Berger i swą rodaczkę - Witę Semerenko. Została jednocześnie pierwszą w historii Ukrainką, która została mistrzynią świata w tej konkurencji. Następnie była trzecia w biegu pościgowym, za Berger i Polką Krystyną Pałką. Ponadto razem z koleżankami z reprezentacji zajęła drugie miejsce w sztafecie. Wynik ten Ukrainki powtórzyły podczas mistrzostw świata w Hochfilzen w 2017 roku. Ponadto zdobyła brązowy medal w sztafecie na mistrzostwach świata w Östersund w 2019 roku. Na tej samej imprezie była blisko kolejnego medalu, zajmując czwarte miejsce w sprincie. Walkę o podium przegrała z Czeszką Lucie Charvátovą o 4,3 sekundy.

W 2010 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, zajmując między innymi dwunaste miejsce w biegu masowym i szóste w sztafecie. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi cztery lata później, gdzie razem z Witą Semerenko, Juliją Dżimą i Wałentyną Semerenko zwyciężyła w sztafecie. Był to pierwszy w historii medal olimpijski dla Ukrainy w tej konkurencji. Zajęła tam ponadto siódme miejsce w biegu masowym, ósme w biegu indywidualnym, 26. miejsce w sprincie i 22. w biegu pościgowym.

26 marca 2014 została mianowana wiceministrem sportu w Rządzie Arsenija Jaceniuka[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2010 Vancouver 32. 18. 21. 12. 6. nd.
2014 Soczi 8. 26. 22. 7. 1.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2009 Pjongczang 16. DNF
2011 Chanty-Mansyjsk 34. 31. 19. 24. DSQ
2012 Ruhpolding 14. 6.
2013 Nové Město na Moravě 11. 1. 3. 11. 2.
2016 Oslo dnf. 16. 5. 18. 5. 4.
2017 Hochfilzen 10. 34. DNS 2. 5.
2020 Rasen-Antholz 4. 13. 24. 3.

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2005 Kontiolahti 12. 24. 32. nd. 7. nd.
2006 Presque Isle 3. 17. 12. nd. 7. nd.
2007 Martell 26. 6. 12. nd. 10. nd.
2008 Ruhpolding 15. 34. 31. nd. 6. nd.

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2006 Langdorf 18. 31. DNF nd. 4. nd.
2007 Bansko 5. 4. 5. nd. 2. nd.
2008 Nové Město na Moravě 7. 4. 11. nd. 4. nd.
2009 Ufa 9. 1.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2006/2007 -
2008/2009 52.
2009/2010 29.
2010/2011 26.
2011/2012 32.
2012/2013 8.
2013/2014 28.
2015/2016 7.
2016/2017 33.
2017/2018 52.
2018/2019 43.
2019/2020 25.

Miejsca na podium zawodów PŚ[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 1 grudnia 2012 Szwecja Östersund Sprint na 7,5 km 2. 0+1 21:50,9 + 16,9 Tora Berger
2. 19 stycznia 2013 Włochy Anterselva Bieg pościgowy na 10 km 2. 0+0+0+1 31:40,7 + 18,9 Tora Berger
3. 9 lutego 2013 Czechy Nové Město na Moravě Sprint na 7,5 km 1. 0+0 21:02,1
4. 10 lutego 2013 Czechy Nové Město na Moravě Bieg pościgowy na 10 km 3. 0+0+2+0 29:09,9 + 21,5 Tora Berger
5. 3 stycznia 2014 Niemcy Oberhof Sprint na 7,5 km 3. 0+0 23:43,1 + 36,4 Darja Domraczawa
6. 3 grudnia 2015 Szwecja Östersund Bieg indywidualny na 15 km 3. 0+0+0+0 42:54,8 + 37,8 Dorothea Wierer
7. 5 grudnia 2015 Szwecja Östersund Sprint na 7,5 km 3. 0+1 20:24,6 + 38,4 Gabriela Soukalová
8. 5 lutego 2016 Kanada Canmore Sprint na 7,5 km 1. 0+0 19:56,9

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ołena Pidhruszna została wiceministrem sportu (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 3 czerwca 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]