Ołtusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ołtusz
Ilustracja
Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Ołtuszu
Państwo  Białoruś
Obwód brzeski
Rejon małorycki
Populacja (2005)
• liczba ludności

699
Nr kierunkowy +375 1651
Kod pocztowy 225921[1]
Tablice rejestracyjne 1
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu brzeskiego
Ołtusz
Ołtusz
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Ołtusz
Ołtusz
Ziemia51°41′16″N 23°58′02″E/51,687778 23,967222
Portal Portal Białoruś

Ołtusz[2] (biał., ros. Олтуш) – wieś (agromiasteczko) na Białorusi w rejonie małoryckim obwodu brzeskiego, centrum administracyjne sielsowietu.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość położona na Polesiu Brzeskim, na południowo-wschodnim brzegu Jeziora Ołtuskiego, na północ od Orzechowa i Jeziora Orzechowskiego, 15 km na południowy zachód do Małoryty. Przez wieś przebiega droga republikańska R17, wiodąca do białorusko-ukraińskiego przejścia granicznego Ołtusz-Piszcza (drogowe, osobowo-towarowe, przeznaczone wyłącznie dla obywateli Białorusi i Ukrainy[3][4]).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w 1546[5].

Wieś królewska położona w ekonomii brzeskiej, w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego.

Po III rozbiorze w 1795 r. Ołtusz znalazł się w granicach zaboru rosyjskiego. W XIX w. był centrum gminy w powiecie brzeskim guberni grodzieńskiej. Na początku XX w. liczył 53 domy i 572 mieszkańców. Znajdowały się tu dobra Majmeskułów i Bohatyrewiczów[6]. Cerkiew i parafia prawosławna Przemienienia Pańskiego w Ołtuszu należały w 1900 do dekanatu Włodawa eparchii grodzieńskiej i brzeskiej[7].

W okresie międzywojennym wieś należała do gminy Ołtusz w powiecie brzeskim województwa poleskiego II Rzeczypospolitej[8]. Oprócz Urzędu Gminy znajdowały się tu posterunek Policji Państwowej, poczta, apteka, lekarz oraz folwark[9].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 Ołtusz znalazł się w granicach Białoruskiej SRR. W czasie II wojny światowej od 1941 do 20 lipca 1944 znajdował się pod okupacją niemiecką.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Почтовые коды РБ. Справочник Адресов (ros.). zip.belpost.by. [dostęp 2017-01-25].
  2. Protokół 66. posiedzenia Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. ksng.gugik.gov.pl, 2011-12-07. s. 8. [dostęp 2017-01-25].
  3. Государственный пограничный комитет Республики Беларусь: Пункт пропуска "Олтуш" (ros.). gpk.gov.by. [dostęp 2017-01-25].
  4. Пропускной пункт Олтуш на границе с Украиной (ros.). tuda-suda.by. [dostęp 2017-01-25].
  5. Ołtusz - zabytki, zdjęcia. radzima.org. [dostęp 2017-01-25].
  6. Ołtusz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  7. Ołtusz - cerkiew i parafia prawosławna Przemienienia Pańskiego. radzima.net. [dostęp 2017-01-25].
  8. Ołtusz, agromiasteczko. radzima.net. [dostęp 2017-01-25].
  9. a b c Krzysztof Wojciechowski: U grobu porucznika Waryszaka. kresy.pl, 2012-06-04. [dostęp 2017-01-25].
  10. Cerkiew Przemienienia Pańskiego - Ołtusz. radzima.org. [dostęp 2017-01-25].
  11. a b Олтуш (ros.). globus.tut.by. [dostęp 2017-01-25].
  12. Kaplica - Ołtusz. radzima.org. [dostęp 2017-01-25].
  13. Igor Demjaniuk, Regina Demjaniuk: Przewodnik po obwodzie brzeskim Białorusi. Wybrane trasy turystyczne. kresy24.pl. [dostęp 2017-01-25].
  14. Ihar Melnikau: Bohater września 1939 r. – porucznik Wacław Waryszak. dobroni.pl, 2012-07-19. [dostęp 2017-01-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]