Ośmiu Ekscentryków z Yangzhou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ośmiu Ekscentryków z Yangzhou (chiń. upr. 扬州八怪; chiń. trad. 揚州八怪; pinyin: Yángzhoū Bāguài) – nazwa nadana grupie chińskich malarzy działających w Yangzhou w czasach dynastii Qing, odrzucających tradycyjne kanony artystyczne i szokujących społeczeństwo swoim niekonwencjonalnym stylem bycia[1].

W rzeczywistości grupa ta liczyła więcej niż ośmiu artystów. W różnych zestawieniach zaliczani są do niej Hua Yan (1672-1765), Luo Ping (1735-1799), Zheng Xie (1693-1765), Huang Shen (1687-1766), Gao Fenghan (1683-1748), Wang Shishen (1686-1759), Gao Xiang (1688-1753), Min Zhen (1730-?), Jin Nong (1687-1764), Li Fangying (1696-1755) i Gao Qipei (1660-1734)[2]. Wszystkich ich łączył silnie zindywidualizowany, ekspresyjny styl malowania, np. Gao Qipei tworzył obrazy używając palców i paznokci[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Li Li: China’s Cultural Relics. Cambridge: Cambridge University Press, 2011, s. 124.
  2. a b The British Museum Book of Chinese Art. edited by Jessica Rawson. London: British Museum Press, 2007, s. 354.