ORP Bałtyk (1954)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
ORP Bałtyk
Ilustracja
ORP „Bałtyk” i statek handlowy s/s „Ustka” na Spitsbergenie w 1957 roku
Historia
Stocznia Gdańsk
 Marynarka Wojenna (PRL)
Wejście do służby 7 listopada 1954
Wycofanie ze służby 6 grudnia 1982
Los okrętu złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1186 ton
Długość 69,3 m
Szerokość 9,0 m
Zanurzenie 4,6 m
Napęd
maszyna parowa o mocy 1250 KM (według innych danych 1000 KM)
Prędkość 12 w
Zasięg 1500 mil morskich (według innych danych 7200 Mm)
Załoga 60

ORP Bałtyk – polski okręt hydrograficzny projektu B-10 (według innych źródeł B-63). Jest to drugi okręt noszący tę nazwę.

Okręt ten został zaprojektowany w Polsce i zbudowany w Stoczni Gdańskiej, na bazie trawlera rybackiego projektu B-10. Do służby wszedł 7 listopada 1954, uzupełniając mniejszy okręt hydrograficzny ORP Kompas. Od tej pory wypełniał zarówno zadania hydrograficzne i szkoleniowe dla Marynarki Wojennej, jak i zadania naukowe dla instytucji cywilnych, jak PAN i Przedsiębiorstwo Poszukiwań Geofizycznych. Między innymi, w 1957, rozpoczął rejsy na Spitsbergen z ekipą naukową PAN. W tym samym roku, jako pierwszy polski okręt, odbył wizytę w portach NRD.

Po zastąpieniu go w służbie przez nowy okręt hydrograficzny ORP „Kopernik”, „Bałtyk” został przebudowany na okręt rozpoznawczy, otrzymując numer taktyczny 264. Otrzymał on wówczas m.in. wyposażenie elektroniczne, służące do przechwytywania i analizy emisji radiowej i radarowej jednostek potencjalnego nieprzyjaciela (rozpoznanie radioelektroniczne).

ORP „Bałtyk” został wycofany ze służby 6 grudnia 1982. Przez pewien czas służył jako portowa jednostka grzewcza, potem został złomowany. W czasie 28 lat służby okręt przebył ponad 100 000 mil morskich. W roku 1976 zdobył miano najlepszego okrętu Marynarki Wojennej w grupie okrętów specjalnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]