ORP Hańcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ORP Hańcza
Ilustracja
ORP Hańcza (pierwszy od prawej) wraz z trałowcami ORP Nakło i ORP Drużno
Klasa trałowiec bazowy
Typ Gardno
Projekt 207P
Historia
Stocznia Stocznia Marynarki Wojennej
Położenie stępki 28 kwietnia 1988
Wodowanie 9 lipca 1990
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 1 marca 1991
Los okrętu w służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 191 ton
pełna: 216 ton
Długość 38,5 m
Szerokość 7,2 m
Zanurzenie 1,7 m
Napęd
2 silniki wysokoprężne M401 o mocy 735 kW każdy
Prędkość 14 węzłów
Sensory
radar nawigacyjny Sperry Marine BridgeMaster II
radiostacja HF RR 3907-02
odbiornik HF EKD 514 i EKD 315
radiostacja UKF/VHF Rs 6115/2 Brzęczka
stacje hydroakustyczne: SHL-100 Flaming A i SHL-200 Flaming B
Uzbrojenie
• zestaw artyleryjsko – rakietowy ZU-23-2MR Wróbel II lub ZU-23-2M Wróbel
• 2 wyrzutnie rakiet PPZR Grom lub Strzała-2M
• tory minowe dla 6 min wz. 08/39 (OS) lub 24 min JaM
• morski małomagnetyczny trał kontaktowy MMTK-1M
• małomagnetyczny trał akustyczny MTA-2
• trał elektromagnetyczny TEM-PE-1M2
Załoga 30 osób

ORP Hańcza (642)polski trałowiec bazowy o wyporności standardowej 191 ton z okresu zimnej wojny, jednostka projektu 207P. Okręt służy w 12. Dywizjonie Trałowców 8. Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu[1].

Projekt i budowa[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Trałowce projektu 207.

W połowie lat 60. XX wieku Polska Marynarka Wojenna znacznie rozbudowywała siły przeciwminowe, które liczyły 56 okrętów 5 typów, w tym dwa typu kutrów trałowych. Wraz z końcem lat 60. w Dowództwie Marynarki Wojennej (DMW) zrodziła się koncepcja budowy nowego typu trałowca redowego. W tym celu podjęto i przeprowadzono wiele analiz technicznych tak, że w 1968 roku opracowano wstępne wymagania taktyczno-techniczne nowych okrętów, których kadłuby miały być drewniane. Wkrótce jednak zarzucono tę koncepcję i rozpoczęto szereg prac naukowo-badawczych z zakresu konstrukcji i technologii okrętów z laminatów poliestrowo-szklanych (LPS), wyposażenia trałowego, czy też minimalizacji pól fizycznych. Na początku 1970 roku w Biurze Projektowo-Konstrukcyjnym Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte w Gdańsku, rozpoczęto prace projektowe nad nową jednostką małomagnetycznego trałowca redowego. Rolę głównego konstruktora sprawował mgr inż. Roman Kraszewski, którego później zastąpił mgr inż. Janusz Jasiński. Z ramienia Szefostwa Budowy Okrętów DMW nadzór sprawował kmdr Kazimierz Perzanowski. W tym samym roku ukończono analizę taktyczno-techniczno-ekonomiczną okrętu, który otrzymał numer projektowy 207 i jawny kryptonim Indyk.

Jednostka prototypowa, nosząca oznaczenie typ 207D ORP „Gopło”, została zwodowana 16 kwietnia 1981 w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni. ORP Hańcza był ostatnią jednostką z serii 207P, zwodowano go 9 lipca 1990 roku w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni, zaś do służby w Marynarce Wojennej przyjęto go 1 marca 1991 roku. Jednostka weszła do składu 12 Dywizjonu Trałowców 8 Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu. Okręt wziął swoją nazwę od rynnowego jeziora Hańcza, położonego na Pojezierzu Wschodniosuwalskim[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

ORP Hańcza jest trałowcem bazowym projektu 207P (typu Gardno), zbudowane w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni. Jest to jednostka małomagnetyczna, przeznaczona do poszukiwania i niszczenia min kontaktowych i niekontaktowych postawionych w zagrodach minowych lub pojedynczo. Ograniczenie pola magnetycznego osiągnięto głównie dzięki zastosowaniu w konstrukcji kadłuba i pokładówki laminatu poliestrowo-szklanego[3][4].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Krzewiński, "Trałowce bazowe projektu 207M", NTW nr 3/1993, ISSN 123-1655

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 25 lat ORP Hańcza pod polską banderą, www.portalmorski.pl [dostęp 2020-12-14] (pol.).
  2. Polskie trałowce bazowe projektu 207P: ORP "Hańcza", www.graptolite.net [dostęp 2020-12-14].
  3. Trałowce typu Gardno, Wojsko-Polskie.pl [dostęp 2020-12-14] (pol.).
  4. Jednostki Polskiej Marynarki Wojennej - ORP MIELNO (635), Gdańsk Strefa Prestiżu, 25 kwietnia 2017 [dostęp 2020-12-14] (pol.).