OV1-4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
OV1-4
Indeks COSPAR 1966-025A
Indeks NORAD 2121
Zaangażowani Stany Zjednoczone Convair, Stany Zjednoczone USAF
Model satelity OV1
Rakieta nośna Atlas D
Miejsce startu Vandenberg Air Force Base, USA
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum 884 km
Apogeum 1008 km
Okres obiegu 104 min
Nachylenie 144,5°
Czas trwania
Początek misji 30 marca 1966 (09:20 UTC)
Koniec misji 1966
Wymiary
Masa całkowita 86 kg

OV1-4 (Orbiting Vehicle 1-4) – amerykański wojskowy satelita z serii OV1, który prowadził badania nad wykorzystaniem nowych materiałów do izolowania termicznego statków kosmicznym. Dodatkowo na pokładzie satelity prowadzono badania z użyciem glonów i drobnych roślin wodnych, gdzie hodowlę tych organizmów w stanie nieważkości poddawano 12 godzinnym zmianom oświetlenia, obserwując zmiany tempa podziału komórek[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

OV1-4 został zbudowany przez firmę Convair, należącą do koncernu General Dynamics, jako kolejny satelita typu OV1. Statki o podobnej standaryzowanej konstrukcji, były wynoszone na orbitę przy okazji testów pocisków ICBM Atlas D. Satelita miał kształt cylindra o długości 1,39 m, średnicy 69 cm i masie 88 kilogramów. Ponieważ rakieta Atlas wykonywała lot suborbitalny, satelita w celu wejścia na swoją orbitę docelową musiał być połączony z blokiem napędowym, którego główną część stanowił silnik na paliwo stałe X-258 Altair-2. Blok napędowy wraz z satelitą miały masę 1100 kilogramów. Po osiągnięciu orbity docelowej następowało rozłączenie się bloku napędowego z satelitą[2].

Misja[edytuj | edytuj kod]

Misja rozpoczęła się 30 marca 1966 roku, kiedy rakieta Atlas D wyniosła z kosmodromu Vandenberg Air Force Base na niską orbitę okołoziemską 4 satelitę z serii OV1. Za pomocą bloku napędowego wyniesiono podczas tego startu także satelitę OV1-5. Po znalezieniu się na orbicie OV1-4 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-25A.

Satelita pozostaje na orbicie której żywotność szacuje się na około 1000 lat.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • OV1-4 (ang.). NASA gov. [dostęp 2017-01-17].
  • OV1 (ang.). Gunter's Space Page. [dostęp 2017-01-17].
  • Mark Wade: OV-1 (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2017-01-17].
  • Jonathan McDowell: Launch Log (ang.). Jonathan's Space Home Page. [dostęp 2016-08-12].
  • OV1-4 (ang.). N2YO. [dostęp 2017-02-06].