Objaw Mendla-Bechterewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Objaw Mendla-Bechterewa – neurologiczny objaw z grupy objawów Babińskiego, świadczący o uszkodzeniu korowo-rdzeniowych dróg piramidowych. Objaw Babińskiego jest tu wywoływany przez uderzanie młoteczkiem neurologicznym grzbietu stopy (nad kością klinową i czworoboczną). Objaw opisali niezależnie od siebie Kurt Mendel[1] i Władimir Biechtieriew w 1904 roku[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mendel K. Ein Reflex am Fussrücken. „Neurologisches Centralblatt”. 23, s. 197-198, 1904. 
  2. von Bekhterev WM. Über einen besonderen Beugereflex -- Zehen. „Neurologisches Zentralblatt”. 23, s. 197-198, 1904. 
  3. Mendel's reflex w bazie Who Named It (ang.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.