Oblężenie nad rzeką Starzec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oblężenie nad rzeką Starzec
Powstanie Ostranicy
Czas 22 czerwca8 sierpnia 1638
Miejsce Hradyźk
Terytorium Rzeczpospolita Obojga Narodów
Wynik zwycięstwo Polaków
Strony konfliktu
Kozacy Rzeczpospolita
Dowódcy
Dymitr Hunia Mikołaj Potocki
Stanisław „Rewera” Potocki
Siły
około 12 tysięcy 8 tysięcy, 15 dział
brak współrzędnych

Oblężenie nad rzeką Starzec – oblężenie taboru i obozowiska rebeliantów kozackich dowodzonych przez Dymitra Hunię, prowadzone w dniach 22 czerwca – 8 sierpnia 1638 w czasie powstania Ostranicy, przez oddziały wojsk koronnych, dowodzonych przez hetmana polnego koronnego Mikołaja Potockiego i wojewodę podolskiego Stanisława „Rewerę” Potockiego.

Rebelianci kozaccy wspierani przez okolicznych chłopów przez poprzednie miesiące bardzo umiejętnie przygotowali obóz z taborem oparty o brzegi Dniepru, bagien oraz podmokłych łąk. Tak przygotowane miejsce niweczyło szanse na szarże polskiej kawalerii i oznaczać musiało oblężenie i ostrzał obozowiska z dział. Toczono tylko niewielkie potyczki konne z robiącymi wypady z obozowiska kozakami. Pod koniec lipca kawaleria polska rozbiła próbujący przedrzeć się do taboru dwutysięczny oddział kozacki pod dowództwem Jakonenki. To przesądziło o losie obozu kozackiego.

Oblężenie zakończyło się zdobyciem obozowiska kozackiego dnia 8 sierpnia. Przywódców rebelii z rozkazu hetmana Mikołaja Potockiego schwytano, a grupy chłopów i resztki kozaków wypuszczono, jednakże w czasie ich powrotów okoliczne oddziały szlachty większość rebeliantów wymordowała, pamiętając o gwałtach i zniszczeniach prowadzonych przez buntowników wcześniej.

Stłumienie tego lokalnego powstania kozackiego toczonego w okolicy Czerkasów, Łubniów i Połtawy przyniosło spokój na Ukrainie na 10 lat. Jednak w roku 1648 wybuchło ze zdwojoną siłą powstanie, które objęło swoim zakresem już całą Ukrainę – powstanie Chmielnickiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]