Ochudno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ochudno
wieś
Ilustracja
Tradycyjny dom białokurpiowski w Ochudnie-Morgach
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat wyszkowski
Gmina Rząśnik
Liczba ludności (2011) 519[1][2]
Strefa numeracyjna 29
Kod pocztowy 07-202[3]
Tablice rejestracyjne WWY
SIMC 0518990
Położenie na mapie gminy Rząśnik
Mapa lokalizacyjna gminy Rząśnik
Ochudno
Ochudno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ochudno
Ochudno
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ochudno
Ochudno
Położenie na mapie powiatu wyszkowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wyszkowskiego
Ochudno
Ochudno
Ziemia52°39′33″N 21°24′50″E/52,659167 21,413889

Ochudnowieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie wyszkowskim, w gminie Rząśnik.W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.

Ochudno jest podzielone na 4 osiedla: Dębniki, Sztuki, Stara Wieś i Morgi. Wieś zamieszkuje ponad 500 osób.

Wioska położona jest u źródeł rzeczki Prut na Międzyrzeczu Łomżyńskim, na terenie Puszczy Białej. Z każdej strony otacza ją puszcza. Najbliższym miastem jest Wyszków.

Ochudno należy do parafii Porządzie, której siedzibą jest Sanktuarium św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Mieszkańcy Ochudna kultywują zanikający już w innych miejscowościach zwyczaj odprawiania nabożeństw majowych i czerwcowych pod wiejskimi kapliczkami.

Co roku miejscowe władze i mieszkańcy organizują tu Dzień Ziemniaka, na który przygotowywane są potrawy z ziemniaków do degustacji oraz konkursy dla dzieci i młodzieży.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Ochudno[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0519009 Dębniki część wsi
0519015 Gajówka Ochudno część wsi
0519021 Morgi część wsi
0519038 Stara Wieś część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Ochudnie pochodzą z XV w. Z powstaniem wioski związana jest legenda, jakoby pełnomocnik biskupów płockich z Pułtuska, który sprawował przed wiekami pieczę nad całą Puszczą Białą, w trakcie polowania natknął się między Leszczydołem i Porządziem na dwie nowe kurne chaty wzniesione na skraju obszernej polany, nieopodal źródeł rzeczki Płont. Mieszkający tam osadnicy ze strachu nie odpowiadali na pytania pełnomocnika – jeden skulił się, a drugi w zdenerwowaniu dreptał w miejscu. Według legendy pełnomocnik, zadowolony z tego, że przybyło do puszczy dwóch nowych osadników, rzekł do nich: „Nie bójcie się, możecie tu pozostać, ale trzeba wam nadać nazwiska, jak również nazwę osadzie, którą tu założyliście. Ty, coś się tak skulił, będziesz nazywał się Kulesza, a ty, co tak drepczesz, będziesz nazywał się Deptuła. Wioska wasza zaś, ponieważ tak chudo wyglądacie i niebogate są wasze chaty, będzie się nazywać Ochudno.”

W XVIII wieku do Ochudna i sąsiednich wiosek wprowadziło się około 300 osadników kurpiowskich. Ochudno było wsią czynszową należącą do biskupów płockich. Dawni mieszkańcy Ochudna byli niegdyś pogardliwie nazywani „szlachtą pantoflową”, ponieważ nie ubierali się w stroje ludowe, a do kościoła zakładali skórzane pantofle zamiast łykowych butów.

Wsi nie ominęły walki z kozakami, potop szwedzki oraz powstania w 1830 i 1863 roku. Pamiątką po walkach z wojskami rosyjskimi jest linia powstańcza, której używano podczas walk jako stałego miejsca zasadzek. Niedaleko leśniczówki w Ochudnie, tuż przy samej drodze do Wyszkowa, znajduje się zbiorowa mogiła powstańców.

Pod Ochudnem znajduje się cmentarz, gdzie pochowani są żołnierze rosyjscy i niemieccy, którzy zginęli w potyczce za Morgami najprawdopodobniej w roku 1915. W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 w Ochudnie urządzono zasadzkę na dwóch zwiadowców Armii Czerwonej. Żołnierze polscy zabili jednego bolszewika, drugi przeżył i uciekł, lecz zabito jego konia.

Podczas II wojny światowej na terenie Ochudna działały oddziały partyzantki i AK, do których należeli ówcześni mieszkańcy. W jednym z domów w Ochudnie Dębnikach stacjonował sztab Konstantego Rokossowskiego w 1944 roku.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Na samym początku istnienia wsi budowano zazwyczaj domy czteroizbowe: duża izba, alkierz, sień i komora. W międzywojniu stawiano większe domy niż kurpiowskie, budowane dłuższym bokiem do drogi, niektóre domy posiadały od drogi drewniany ganek. Domy budowano z drewnianych belek, kładąc między nie mech, a zewnętrzne ściany ocieplano słomą i szalowano. Potem domy budowano szczytem do drogi. Okna, drzwi i naroża dekorowano płynnymi motywami.

Obecnie zamiast drewnianych domów buduje się murowane z cegieł i pustaków, bez zachowania kurpiowskich motywów i specyficznego ustawiania domów względem drogi. Domy nie są czteroizbowe, lecz piętrowe, budowane w różnych stylach.

W Ochudnie znajduje się hydrofornia dostarczająca wodę mieszkańcom Ochudna oraz ludziom z sąsiednich wiosek.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona polskawliczbach.pl.
  2. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2017-11-13].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]