Odcinek Kordonowy „Wilno”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Odcinek Kordonowy „Wilno”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1922
Organizacja
Dyslokacja Wilno
Podległość 2 Armia

Odcinek Kordonowy „Wilno” – struktura terytorialna wojsk etapowych w okresie II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W ramach Kordonu Granicznego Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego, w 1921 powołane zostało Dowództwo Odcinka Kordonowego „Wilno”[1]. Siedzibą dowództwa były koszary bernardyńskie w Wilnie[2]. Do dyspozycji dowódcy OK przydzielony został 26 szwadron żandarmerii polowej[2]. W początkowym okresie istnienia Odcinka jego obsadę stanowiły jednostki liniowe rozmieszczone wzdłuż linii kordonowej. Dopiero na początku czerwca 1921 na odcinek kordonowy zostały przesunięty I Litewsko-białoruski batalion etapowy[3]. W okresie od 22 do 29 października 1921 zmienione zostały zasady podległości oraz organizacja odcinka kordonowego „Wilno". Pod względem taktycznym dowództwo odcinka oraz podległe mu jednostki etapowe podlegać miały rozkazom III Brygady Jazdy, a pod względem organizacyjnym i materiałowym dowództwu Wojsk Litwy Środkowej[3].

6 sierpnia 1922 zlikwidowane zostało Dowództwo Odcinka Kordonowego „Wilno”, a nadzór nad jednostkami na litewskim odcinku granicy przejął Inspektorat Batalionów Celnych, utworzony przy Delegacie Rządu w Wilnie[4].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy odcinka kordonowego
  • płk piech. Stefan Jankowski[2] (do XI 1922 → Rezerwa Oficerów Sztabowych DOK III[5])
Zastępcy dowódcy odcinka
  • kpt. Ignacy Lewandowski[2]

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • dowództwo odcinka kordonowego w Wilnie[6]
    • pododcinek kordonowy nr 1 − Niemenczyn[a]
    • pododcinek kordonowy nr 2 − Mejszagoła[b]
    • pododcinek kordonowy nr 3 − Nowe Troki[c]
    • pododcinek kordonowy nr 4 − Olkieniki[d]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Pododcinek kordonowy „Niemenczyn” od wsi Podubinki do wsi Naruniszki ochraniany był przez II Litewsko-Białoruski batalion etapowy[3].
  2. Pododcinek kordonowy „Miejszogoła” od Naruniszek do wsi Surmańce obsadzony był przez II batalion Lidzkiego pułku strzelców[3].
  3. Pododcinek kordonowy „Nowe Troki” od wsi Surmańce do stacji kolejowej Rudziszki osłaniany był przez szwadrony 10 pułku Ułanów Litewskich[3].
  4. Pododcinek kordonowy „Olkieniki” od Rudziszek do wsi Smolniki obsadzony przez I Litewsko-Białoruski batalion etapowy[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ochał 2017 ↓, s. 98.
  2. a b c d Ochał 2017 ↓, s. 102.
  3. a b c d e Ochał 2017 ↓, s. 99.
  4. Ochał 2017 ↓, s. 114.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 44 z 18 listopada 1922 roku, s. 833.
  6. Odcinek kordonowy „Wilno” ↓.
  7. Ochał 2017 ↓, s. 100.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]