Ofiara (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ofiara – znana tylko z tytułu pierwsza powieść Henryka Sienkiewicza. Napisał ją w latach 18651866 w czasie pobytu w Poświętnem pod Płońskiem, gdzie pracował jako guwerner w rodzinie Wejherów. Razem z Ofiarą przyszły noblista pisał cztery inne powieści, lecz nie doprowadził ich do końca. Sienkiewicz w liście do Konrada Dobrskiego opisywał ją jako malowidło jaskrawe jak wszystko, co wyjść może spod mojego pióra. Bohater na początku skacze, w środku się uczy, a pod koniec płacze. Bohaterką jest córka budowniczego, nad której jednak charakterem nie rozpisywałem się bardzo, chcąc cały ciężar utrzymania powieści zwalić na bohatera samego[1]. Niezadowolony ze swojego dzieła autor spalił rękopis.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Kosman, Na tropach bohaterów "Quo vadis", s. 37.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]