Okrągła (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Okrągła
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Połaniec
Sołectwo Okrągła
Wysokość 184,8 m n.p.m.
Liczba ludności (2009) 151[1]
Strefa numeracyjna (+48) 15
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0803727
Położenie na mapie gminy Połaniec
Mapa lokalizacyjna gminy Połaniec
Okrągła
Okrągła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Okrągła
Okrągła
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Okrągła
Okrągła
Położenie na mapie powiatu staszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu staszowskiego
Okrągła
Okrągła
Ziemia50°27′54″N 21°18′45″E/50,465000 21,312500

Okrągławieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Połaniec[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

W latach 1867-1954 w granicach administracyjnych gminy Tursko (natenczas dzieliła się na: wieś, osadę i leśniczówkę); a w granicach obecnej gminy Połaniec dopiero od 1 stycznia 1973 roku po reaktywacji gmin w miejsce gromad.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wymieniana w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich pod koniec XIX wieku.

 Bronisław Chlebowski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego...], t. VII.[3]
OKRĄGŁA, wieś i osada, powiat sandomierski, gmina Tursko, parafia Połaniec, odległość od Sandomierza 37 wiorst. Wieś ma 21 domów, 121 mieszkańców, ziemi 329 mórg (ogółem); osada 1 dom, 3 morgi.

Okrągła w 1867 roku wchodził w skład gminy Tursko, z urzędem gminy w Strużkach. Sądem okręgowym dla gminy był IV Sąd Okręgowy w Staszowie (tam też była stacya pocztowa). Gmina miała 8 781 mórg rozległości ogółem (w tym 5 083 mórg włościańskich) i 4 613 mieszkańców (w tym 1,4 proc. pochodzenia żydowskiego, tj. 63 żydów)[4].

W 1895 roku ówczesna parafia Połaniec należała do ówczesnego dekanatu sandomierskiego i liczyła wówczas 5 514 dusz[5].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Współczesna struktura demograficzna wioski Okrągła na podstawie danych z lat 1995-2009 według roczników GUS, z prezentacją danych z 2002 roku[1]:

Tabela 1.1 Poziom populacji wioski w przedziałach wiekowych
WYSZCZEGÓLNIENIE J.
m.
POPULACJA MIESZKAŃCÓW
(w przedziałach wiekowych w 2002 roku)
OGÓŁEM 0-9 10-19 20-29 30-39 40-49 50-59 60-69 70-79 80+
I. OGÓŁEM os. 147 18 22 18 24 12 22 14 13 4
odsetek % 100 12,3 14,8 12,3 16,3 8,2 15 9,6 8,8 2,7
1. WEDŁUG PŁCI
A. Mężczyzn os. 76 12 14 6 13 8 8 8 4 3
odsetek % 51,7 8,2 9,4 4,1 8,8 5,5 5,5 5,5 2,7 2
B. Kobiet os. 71 6 8 12 11 4 14 6 9 1
odsetek % 48,3 4,1 5,4 8,2 7,5 2,7 9,5 4,1 6,1 0,7


Rysunek 1.1 Piramida populacji – struktura płci i wieku wioski
Tabela 1.2 Poziom populacji wioski w grupach wiekowych
WYSZCZEGÓLNIENIE J.
m.
POPULACJA MIESZKAŃCÓW
(w grupach wiekowych w 2002 roku)
OGÓŁEM Mężczyzn Kobiet
I. OGÓŁEM os. 147 76 71
odsetek % 100 51,7 48,3
1. W WIEKU
A. Przedprodukcyjnym os. 36 24 12
odsetek % 24,5 16,3 8,2
B. Produkcyjnym os. 83 40 43
odsetek % 56,5 27,2 29,3
a. mobilnym os. 51 25 26
odsetek % 34,7 17 17,7
b. niemobilnym os. 32 15 17
odsetek % 21,8 10,2 11,6
C. Poprodukcyjnym os. 28 12 16
odsetek % 19 8,2 10,8

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Okrągłej zawarty w tabeli 1.

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[6]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada POŁANIEC
  1. Okrągła
  1. Okrągła-Gajówka
  2. Piaski
  1. Chłopski Las — las
  2. Choinki — pole, las
  3. Górki — pole
  4. Kalugi — pole, łąka, mokradła
  5. Kardasiowa Góra — pole, ogrody
  6. Ługi — pole
  7. Pasterniki — pole
  8. Piaski — pole
  9. Pod Osieckim Gościńcem — pole
  10. Przymiarki — pole, łąki
  11. Smarkatka — część drogi
  12. Wądoły — pole, łąka

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS, 2011. [dostęp 2011-05-04].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-5].
  3. Filip Sulimierski (red. naczelny), Bronisław Chlebowski (red.), Władysław Walewski (red.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Nakładem Władysława Walewskiego. T. VII. Warszawa: Druk „WIEKU” Nowy-Świat Nr. 61, 1886, s. 435.
  4. Filip Sulimierski (red. naczelny), Bronisław Chlebowski (red.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Nakładem Władysława Walewskiego do końca tomu X. Od tomu XI, z zasiłku Kasy pomocy dla osób pracujących na polu naukowem imienia D-ra Mianowskiego. T. XII. Warszawa: Druk „WIEKU” Nowy-Świat Nr. 61, 1892, s. 657.
  5. Bronisław Chlebowski (red. naczelny), Władysław Walewski (red.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Według planu Filipa Sulimierskiego i z pomocą zgromadzonych przez niego materyałów. Nakładem Władysława Walewskiego do końca tomu X. Od tomu XI, z zasiłku Kasy pomocy dla osób pracujących na polu naukowem imienia D-ra Mianowskiego. T. VIII. Warszawa: Druk „WIEKU” Nowy-Świat Nr. 61, 1887, s. 706.
  6. Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 34, 77-96.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.