Okręg Radomski POW

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Okręg Radomski Polskiej Organizacji Wojskowej – jeden z okręgów Polskiej Organizacji Wojskowej z siedzibą w Radomiu.

Początkowo jako Okręg Radomski POW. Rozkazem nr 3 Komendy Naczelnej do Komend Okręgowych i Miejscowych z końca 1915 Okręg Radomski POW otrzymał nazwę VII Okręg POW. Numeracja ta i rezygnacja z nazw geograficznych miała służyć lepszej konspiracji. Okręg obejmował swoim zasięgiem cały teren dawnej guberni radomskiej.

Praca organizacyjna okręgu koncentrowała się w Polskim Komitecie Pomocy Sanitarnej, w którym schronienie znaleźli emisariusze legionowi i działacze niepodległościowi.

Wkrótce powstała również Szkoła Podoficerska POW w Radomiu.

W dniach 26-27 maja 1917 odbyły się ćwiczenia polowe w okolicach Suchedniowa zorganizowane przez komendę okręgu.

W październiku 1917 okręg liczył już 1604 członków.

Na bazie kadry radomskiej POW w listopadzie 1918 sformowano 24 Pułk Piechoty.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Komendanci[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Materiały Centralnego Archiwum Wojskowego.