Okręty francuskie pod polską banderą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niszczyciel „Ouragan”
Ścigacz okrętów podwodnych „Ch 15

Po kapitulacji Francji w czerwcu 1940 około 100 okrętów Francuskiej Marynarki Wojennej schroniło się w Wielkiej Brytanii. Dowództwo francuskie podporządkowało się rządowi marszałka Philippe’a Pétaina i wydało rozkaz przejścia tych jednostek do portów w Afryce Północnej, jednakże Brytyjczycy w nocy z 2 na 3 lipca 1940 siłą przejęli okręty w ramach operacji „Catapult”. Załogi, które nie podporządkowały się Wolnym Francuzom, zostały internowane, a następnie repatriowane do Francji Vichy.

Z braku ludzi chętnych do walki (zaledwie 20 oficerów i około 500 podoficerów i marynarzy z 15 tysięcy), część jednostek została przekazana innym państwom alianckim, w tym pięć z nich Polskiej Marynarce Wojennej. Początkowo miało to być sześć jednostek ale pancernik „Paris” zaproponowany naszej marynarce nie został przyjęty z powodu braku rezerw kadrowych Polskiej Marynarki Wojennej, nieopłacalności remontu starej, zużytej jednostki i jej niewielkiej wartości bojowej.

Okręty francuskie pod polską banderą pływały z polskimi załogami pod oznaczeniem OF (Okręt Francuski) zamiast ORP (Okręt Rzeczypospolitej Polskiej). Po pewnym czasie były zwracane Brytyjczykom i Wolnym Francuzom. Okręty te to:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]