Okrzyn łąkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Okrzyn łąkowy
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd selerowce
Rodzina selerowate
Rodzaj okrzyn
Gatunek okrzyn łąkowy
Nazwa systematyczna
Laserpitium prutenicum L.
Sp. Pl. 248 1753[2]

Okrzyn łąkowy, okrzyn pruski (Laserpitium prutenicum L., właśc. Silphiodaucus prutenicus (L.) Spalik & al.[3]) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny selerowatych. W Polsce dość częsta na niżu i w niższych partiach gór.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, kanciasto bruzdowana, o wysokości 40-120 cm, szorstko owłosiona w dolnej części.
Liście
W zarysie jajowato-trójkątne, dwukrotnie pierzaste, o odcinkach lancetowatych, pierzastodzielnych bądź wrębnych. Pochwy górnych liści są rozdęte.
Kwiaty
Żółtawobiałe, bardzo małe, skupione w złożonych baldachach wieloszypułowych. Szypuły szorstkie.
Owoce
Mają postać rozłupni. Rozłupki są dwie, oskrzydlone, jajowate, na żebrach pokryte białymi szczecinkami.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, zasiedla wilgotne łąki, świetliste lasy, zarośla. Rośnie na glebach średnio żyznych.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii VU (narażony)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-01].
  2. The Plant List. [dostęp 2014-08-26].
  3. Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: http://dx.doi.org/10.3372/wi.46.46105. 
  4. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Multico, 2012, ss. 110-111.