Olaf Scholz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Olaf Scholz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1958
Osnabrück
Wicekanclerz Niemiec
Okres od 14 marca 2018
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Sigmar Gabriel
Minister finansów Niemiec
Okres od 14 marca 2018
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Peter Altmaier (p.o.)
Przewodniczący Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (p.o.)
Okres od 13 lutego 2018
do 22 kwietnia 2018
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Martin Schulz
Następca Andrea Nahles
Burmistrz Hamburga
Okres od 7 marca 2011
do 13 marca 2018
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Christoph Ahlhaus
Następca Peter Tschentscher
Minister pracy i spraw społecznych Niemiec
Okres od 21 listopada 2007
do 28 października 2009
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Franz Müntefering
Następca Franz Josef Jung
Unterschrift Olaf Scholz.png

Olaf Scholz (ur. 14 lipca 1958 w Osnabrück) – niemiecki polityk i prawnik, działacz Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, jej sekretarz generalny w latach 2002–2004 i p.o. przewodniczącego w 2018, deputowany do Bundestagu, od 2007 do 2009 minister pracy i spraw społecznych, w latach 2011–2018 burmistrz Hamburga, od 2018 wicekanclerz oraz minister finansów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie od pokoleń związanej z Hamburgiem, jego rodzice byli kupcami tekstylnymi, mieszkali w dzielnicy Altona. Po uzyskaniu matury w Gymnasium Heegen studiował prawo w Hamburgu. W 1985 podjął praktykę w zawodzie adwokata w ramach kancelarii prawniczej Zimmermann, Scholz und Partner w Hamburgu, specjalizował się w prawie pracy. W latach 1990–1998 pracował także w Zentralverband deutscher Konsumgenossenschaften, organizacji zrzeszającej stowarzyszenia konsumenckie.

W 1975 przystąpił do SPD, angażując się działalność w jej młodzieżówce Jusos, w której w latach 1982–1988 pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego. Od 1987 do 1989 pełnił również obowiązki wiceprezesa IUSY. Od 1994 do 2000 stał na czele organizacji partyjnej w dzielnicy Altona, a w latach 2000–2004 był przewodniczącym SPD w Hamburgu. W 2001 wybrano go do zarządu federalnego partii, a od 2002 do 2004 sprawował funkcję jej sekretarza generalnego (ustąpił po tym, jak z przywództwa w partii zrezygnował Gerhard Schröder). W latach 1998–2001 i 2002–2011 zasiadał w Bundestagu, uzyskując mandat w okręgu jednomandatowym Hamburg-Altona. Był przewodniczącym frakcji SPD w komisji ds. zbadania tzw. afery wizowej. W 2001 przez krótki okres pełnił obowiązki senatora ds. wewnętrznych Wolnego i Hanzeatyckiego Miasta Hamburga.

Po wyborach w 2005 objął funkcję przewodniczącego klubu parlamentarnego SPD, którą sprawował do uzyskania nominacji na ministra pracy i spraw społecznych w rządzie Angeli Merkel w listopadzie 2007, kiedy to zastąpił Franza Münteferinga. W wyniku porażki wyborczej SPD w wyborach w 2009 objął ponownie obowiązki przewodniczącego partii w Hamburgu[1], a w listopadzie tegoż roku zakończył pełnienie funkcji ministra.

Od 2011 wybierany na posła do hamburskiego parlamentu. 7 marca 2011 został burmistrzem Hamburga[2]. Utrzymał to stanowisko również po wyborach regionalnych w 2015. W lutym 2018, po rezygnacji złożonej przez Martina Schulza, został komisarycznym przewodniczącym SPD[3]. Pełnił tę funkcję do kwietnia 2018, gdy na czele partii stanęła Andrea Nahles.

W marcu 2018 został wicekanclerzem oraz ministrem finansów w czwartym rządzie Angeli Merkel[4].

Żonaty z Brittą Ernst, działaczką samorządową z Hamburga.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Frank Pergande: Scholz und die Hamburg-SPD. Zurück zu den Wurzeln (niem.). faz.net, 29 września 2009. [dostęp 2016-11-27].
  2. Olaf Scholz ist neuer Bürgermeister (niem.). spiegel.de, 7 marca 2011. [dostęp 2016-11-27].
  3. Olaf Scholz soll die SPD kommissarisch führen (niem.). faz.net, 13 lutego 2018. [dostęp 2018-02-13].
  4. Minister und Minis­te­rinnen der neuen Bun­des­regierung vereidigt (niem.). bundestag.de, 14 marca 2018. [dostęp 2018-03-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]