Orłowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°23′19″N 16°51′30″E
- błąd 39 m
WD 50°23'13"N, 16°51'26"E
- błąd 39 m
Odległość 213 m
Orłowiec
wieś
Ilustracja
Kościół św. Sebastiana w Orłowcu
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Lądek-Zdrój
Wysokość 450-550[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 71[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-540
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853168
Położenie na mapie gminy Lądek-Zdrój
Mapa konturowa gminy Lądek-Zdrój, u góry znajduje się punkt z opisem „Orłowiec”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Orłowiec”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Orłowiec”
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa konturowa powiatu kłodzkiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Orłowiec”
Ziemia50°23′19″N 16°51′30″E/50,388611 16,858333
Galeria:kościół w Orłowcu
Kościół w Orłowcu
Kościół w Orłowcu
Kościół w Orłowcu
Kaplica w Orłowcu
Kaplica w Orłowcu
Krzyż w Orłowcu
Krzyż w Orłowcu

Orłowiec (niem. Schönau bei Bad Landeck) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lądek-Zdrój.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Orłowcu pochodzą z 1346 roku[3]. W XV wieku wieś przeszła na własność rodziny von Pannvitzów i należała do nich do wojny trzydziestoletniej[3]. Szkołę katolicką wzmiankowano po raz pierwszy w 1789 roku, a wolne sędziostwo w roku 1830[4]. W 1840 roku w miejscowości istniały dwa młyny wodne, wytwórnia potażu, browar i tartak[3]. W XIX wieku rozwinął się nieco w Orłowcu lokalny przemysł, rzemiosło i handel[4]. Wieś pozostawała średniej wielkości miejscowością, w której największą liczbę ludności odnotowano w 1867 roku (588 osób)[4]. W drugiej połowie XIX wieku Orłowiec stał się wsią turystyczną, gdyż wiodły przezeń szlaki na Jawornik Wielki i na Przełęcz Różaniec[4]. W okresie międzywojennym wzniesiono w Orłowcu budynek straży granicznej[3]. Po 1945 roku początkowo był niewielką wsią rolniczą, w następnych latach zaczęła odradzać się funkcja letniskowa[1]. W 1978 roku było tu 27 gospodarstw rolnych, w 1988 roku ich liczba spadła do 16[1].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość liczy 71 mieszkańców (31.03.2011 r.)[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[5]:

  • kościół filialny pw. św. Sebastiana, z około 1600 roku[3]. Jest to budowla jednonawowa z prostokątnym prezbiterium i niską wieża nakrytą hełmem z latarnią[3]. Skromne wyposażenie kościoła pochodzące z lat 1770-1780 utrzymane jest w stylu późnego baroku, jego autorstwo przypisywane jest Michaelowi Ingnatzowi Klahrowi[4].
  • dwór, nr 4, z 1787 roku[3]
    • oficyna, nr 5, z XVIII wieku.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez Orłowiec przechodzi szlak turystyczny[6]: & szlak turystyczny czerwony czerwony Główny Szlak Sudecki z Lądka Zdroju do Złotego Stoku.

Osoby związane z Orłowcem[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 17: Góry Złote. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, s. 171-175. ISBN 83-85773-01-0.
  2. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. a b c d e f g h Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 399. ISBN 978-83-89188-95-3.
  4. a b c d e Orłowiec. [dostęp 2018-03-25].
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 75. [dostęp 2012-08-29].
  6. Mapa turystyczna. [dostęp 2018-06-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]