Order Infanta Henryka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy portugalskiego orderu. Zobacz też: inne ordery o podobnej nazwie.
Order Infanta Henryka
Ordem do Infante Dom Henrique
Awers
Awers insygniów Krzyża Wielkiego
Baretka
Baretka Wielkiego Łańcucha
Baretka
Baretka Krzyża Wielkiego
Baretka
Baretka Wielkiego Oficera
Baretka
Baretka Komandora
Baretka
Baretka Oficera
Baretka
Baretka Kawalera
Ustanowiono 2 czerwca 1960
Dewiza TALANT DE BIĒ FAIRE
(pragnienie doskonałości)
Kruszec pozłacane srebro

Order Infanta Henryka[a] (port. Ordem do Infante Dom Henrique) – portugalskie odznaczenie państwowe ustanowione w 1960, nadawane za wybitne zasługi dla Portugalii i jej kultury[1].

Historia i zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Order został ustanowiony 2 czerwca 1960 dla upamiętnienia 500. rocznicy śmierci Henryka Żeglarzaksięcia Viseu. Jest przyznawany Portugalczykom oraz cudzoziemcom, a także instytucjom „za wybitne zasługi dla Portugalii – oddane w kraju lub za granicą – oraz dokonania w zakresie promocji portugalskiej kultury i wiedzy o kraju, jego historii i znaczeniu”[2]. Statut orderu był nieznacznie modyfikowany w 1962 i 1980. Nadającym odznaczenie jest urzędujący prezydent państwa, będący ex officio (z urzędu) Wielkim Mistrzem Orderu i przewodniczącym jego Kapituły. Z wnioskami o przyznanie orderu może także wystąpić do prezydenta Kapituła lub – za jej pośrednictwem – urzędujący ministrowie rządu.

Według oficjalnej klasyfikacji portugalskich odznaczeń państwowych Order Infanta Henryka wraz z Orderem Wolności należy do kategorii „Orderów narodowych” (Ordens Nacionais).

Podział orderu[edytuj | edytuj kod]

Ordem do Infante Dom Henrique dzieli się na sześć klas[2]:

  • Wielki Łańcuch (Grande-Colar)
  • Krzyż Wielki (Grã-Cruz)
  • Wielki Oficer (Grande-Oficial)
  • Komandor (Comendador)
  • Oficer (Oficial)
  • Kawaler lub Dama (Cavaleiro, Dama)

Dodatkową klasę stanowi stopień: „Członek honorowy” (Membro Honorário), który występuje w wypadku przyznania orderu instytucji.

Medal Infanta Henryka

Najniższym stopniem odznaczenia jest dwuklasowy (złoty i srebrny) Medal Infanta Henryka (Medalha do Infante Dom Henrique).

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Odznakę orderu stanowi krzyż pattée z pozłacanego srebra o czterech emaliowanych na czerwono ramionach. Krzyż jest zawieszony na złoconych liściach dębu z żołędziem. Rewers odznaki jest gładki.

Gwiazdę orderu – przynależną do czterech najwyższych stopni odznaczenia – tworzy dziewięć wiązek promieni o różnej długości, pozłacanych w klasach: Wielki Łańcuch, Krzyż Wielki i Wielki Oficer, oraz srebrnych w wypadku Komandorii. Na środku awersu gwiazdy umieszczony jest okrągły, pokryty czarną emalią medalion z czerwonym krzyżem pattée na białym tle. Krzyż jest otoczony złotym napisem: „Talant de biē faire”, który okala ornament złożony ze złotych liści.

Na wstążkach orderu znajdują się trzy równej szerokości, pionowe pasy o barwach (od lewej): granatowy, biały, czarny. Wstążka stopnia oficerskiego odznaczenia jest uzupełniona rozetką oraz klamrą, która zdobi również wstążkę stopnia kawalerskiego orderu. Wstążki orderu przeznaczonego dla kobiet – z wyjątkiem dwóch najwyższych klas – są uformowane w podwójną kokardę i ozdobione rozetką. Kokarda stopnia Damy jest pozbawiona rozetki.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Orderem Infanta Henryka.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Polacy odznaczeni Orderem Infanta Henryka.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Inne spotykane w literaturze nazwy tego orderu to m.in.: Order Henryka ŻeglarzaOrder Księcia Henryka ŻeglarzaKrzyż Królewicza Henryka ŻeglarzaKrzyż Dom Henryka ŻeglarzaOrder Następcy Henryka Żeglarza, patrz:
    • Zbigniew Judycki: Świętokrzyskie biografie. Słownik biograficzny. Kielce 2007
    • Władysław Marian Zarębczan: Polacy w Watykanie. Pelplin 2004
    • Agata i Zbigniew Judyccy: W służbie Bogu i światu. Słownik biograficzny. Toruń 2002
    • Stanisław Długosz: Służyłem dziewięciu premierom. Warszawa 1992
    • Kto jest kim w Polsce. Warszawa 1984 (i 1989)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]