Order Medżydów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Order Medżydów
Awers
Awers III klasy
Awers
Awers V klasy
Baretka
Baretka
Ustanowiono 1851
Wycofano 1923
Powyżej Order Ertogrulów
Poniżej Order Dobroczynności

Order Medżydów[1][2] (tur. Kılıçlı Mecidi Nişanı / Mecidiye Nişanı) – odznaczenie Imperium Osmańskiego.

Order został ustanowiony przez sułtana Abdülmecida I. Był przyznawany od 1852 do 1922[3] (zniesiony w 1923[1]) zarówno wojskowym, jak i cywilom.

Order składał się z następujących klas:

  1. Wielka Wstęga – Order Medżydów I klasy (złoty)
  2. Komandor I klasy – Order Medżydów II klasy (złoty)
  3. Komandor II klasy – Order Medżydów III klasy (złoty)
  4. Oficer – Order Medżydów IV klasy (złoty)
  5. Kawaler – Order Medżydów V klasy (srebrny)

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Orderem Medżydów.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Polacy odznaczeni Orderem Medżydów.

W 1852 Order Medżydów otrzymał Halil Pasha, gubernator generalny archipelagu tureckiego[4]. Odznaczenie otrzymywali obywatele innych państw, np. Brytyjczycy[5].

Określenie[edytuj | edytuj kod]

Określenie „medżyd” (medjidie) zwyczajowo oznacza walutę używaną na Bliskim Wschodzie[6][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wiesław Bończa-Tomaszewski: Kodeks orderowy. Przepisy obowiązujące posiadaczy orderów, odznaczeń, medali i odznak. Warszawa-Kraków: Główna Księgarnia Wojskowa, Drukarnia Narodowa, 1939, s. 526.
  2. W publikacjach polskojęzycznych z przełomie XIX/XX wieku, zarówno z okresu zaborów jak i niepodległej II Rzeczypospolitej, w tym w Rocznikach Oficerskich Ministerstwa Spraw Wojskowych, odznaczenie było określane jako Order Medjidie; zob.: Herald Hansen. Henryk Ybsen. Szkic biograficzny (IV). „Echo Muzyczne, Teatralne i Artystyczne”. 53 (483), s. 622, 31 (19) grudnia 1892.  Władysław hrabia Poniński. Nekrolog. „Kurier Warszawski”. 227, s. 8, 18 sierpnia 1901.  Wiadomości bieżące. Z miasta. Dr Felicja Mendelson. „Kurier Warszawski”. 294, s. 5, 18 sierpnia 1920.  Ministerstwa Spraw Wojskowych II Rzeczypospolitej w latach 20. XX wieku. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. VII. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. VI. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. VII.
  3. Batı Tarzında İlk Nişan: Mecidî Nişanı, 1852-1922 (tur.). obarsiv.com. [dostęp 19 lutego 2015].
  4. Turcya. „Gazeta Wielkiego Księstwa Poznańskiego”. Nr 208, s. 3, 5 września 1852. 
  5. Anglia. Londyn. „Gazeta Lwowska”, s. 494, Nr 124 z 31 maja 1855. 
  6. Przez Turcję na rowerze (z podróży lejtenanta piechoty, L. Guyot'a). „Cyklista”. Nr 31, s. 7, 19 (31) lipca 1897. 
  7. Adam Grabowski: Wśród gór i pustyń Coelesyrji. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, ok. 1925, s. 35, 70, 75, 76, 128, seria: Na dalekich lądach i morzach. Biblioteka podróży, przeżyć i odkryć.