Order Złotego Jelenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Order Złotego Jelenia (Der Orden vom Goldenen Hirsch) niedługo wprawdzie istniał, ale zasługuje na pamięć jako jedno z niewielu odznaczeń ustanowionych w czasie 700-letniej historii dynastii Piastów przez jednego z jej członków.

Fundatorem orderu był wówczas dwunastoletni książę Legnicy, Brzegu i Wołowa, Jerzy IV Wilhelm (ur. 1660, zm. 1675), ostatni panujący Piastowicz, który go ustanowił na pamiątkę swego wstąpienia na tron 23 sierpnia 1672 i nadał gronu swych przyjaciół i towarzyszy polowań.

Na awersie orderu znajdował się złoty listek dębowy, do którego przytwierdzony był z pomocą dwóch łańcuszków złoty jeleń zrywający się do skoku. Rewers ukazywał czerwone emaliowane serce, które nosiło biały krzyż. Order noszony był na szyi na zielonej wstędze ze złotym haftem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Christian Gryphius, Kurzer Entwurff der Geist- und Weltlichen Ritter-Orden, Leipzig und Breslau 1709