Ordynacja Chrostkowska Lewickich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ordynacja Chorostkowska[1]ordynacja rodowa, założona testamentem przez Kajetana Lewickiego (1800-1869), i zatwierdzona przez rząd Austro-Węgier w 1856 roku.

Utworzona została z dóbr Chorostków koło Husiatyna. Była o tyle nietypowa z polskich ordynacji rodowych, że wyraźnie przewidywała dziedziczenie ordynacji przez kobiety (założyciel miał tylko jedną córkę) a jednym obowiązkiem ordynata było utrzymywanie hodowli koni angielskich, z których zresztą orydnacja słynęła. Córka założyciela Zofia (1837-1857) wyszła za mąż za swojego kuzyna Wilhelma Stanisława Siemieńskiego (1827-1901), który po 1869 roku uzyskał zezwolenie na używanie nazwiska Siemieński-Lewicki.

Ordynacja istniała do 1939 roku.

Ordynaci[edytuj | edytuj kod]

  • Kajetan Lewicki (1800-1869), założyciel i I ordynat
  • Wilhelm Siemieński-Lewicki (1827-1901), II ordynat, zięć poprzedniego
  • Stanisław Siemieński-Lewicki (1864-1918), III ordynat, syn poprzedniego
  • Stanisław Jan Siemieński-Lewicki (1892-1971), IV ordynat, syn poprzedniego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ordynacye w Galicyi, „Wiek : gazeta polityczna, literacka i spółeczna” (4), 1887.