Ordynacja Sieniawska Czartoryskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krypta grobowa książąt Czartoryskich w Sieniawie (2008)

Ordynacja Sieniawska Czartoryskichordynacja rodowa, założona testamentem przez księcia Władysława Czartoryskiego (1828-1894), a zatwierdzona przez rząd Austro-Węgier w 1897.

Utworzona została z tych dóbr Czartoryskich, jakie pozostały na terenie zaboru austriackiego i uniknęły konfiskaty za działalność polityczną jego ojca, księcia Adama Jerzego Czartoryskiego. Skupienie dóbr w postaci ordynacji miało zapobiec nie tylko ich utracie czy rozdrobnieniu, ale także zapewnić Muzeum Książąt Czartoryskich i Bibliotece Czartoryskich w Krakowie stałe źródło utrzymania, a przy okazji utrzymać prestiż rodziny Czartoryskich, jako przywódców pozostającej pod zaborami Polski.

Zgodnie z postanowieniem miała być dziedziczona wyłącznie w linii primogenitury męskiej.

Ordynacja istniała do 1945, kiedy została upaństwowiona na podstawie dekretu o reformie rolnej.

Ordynaci[edytuj | edytuj kod]

Synem ostatniego ordynata jest książę Adam Karol Czartoryski, senior rodziny Czartoryskich.