Orla Przełączka Niżnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Orla Przełączka Niżnia
Ilustracja
Podejście drabinką na przełęcz
Państwo  Polska
Wysokość ok. 2150 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Wysokie
Sąsiednie szczyty Mała Orla Turniczka, Orla Baszta
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Orla Przełączka Niżnia
Orla Przełączka Niżnia
Ziemia49°13′38,3″N 20°02′08,0″E/49,227306 20,035556

Orla Przełączka Niżnia (niem. Untere Adlerscharte, słow. Nižná Orlia štrbina, węg. Alsó-Sas-csorba[1]) – położona na wysokości około 2150 m przełączka w polskich Tatrach Wysokich. Znajduje się w długiej wschodniej grani Świnicy pomiędzy Orlą Basztą (2175 m) a Orlimi Turniczkami, a konkretnie niższą z nich Małą Orlą Turniczką (ok.2158 m). Południowe stoki tej grani opadają do Dolinki Buczynowej, północne do doliny Pańszczycy[2].

Przełączka ma dwa siodła, położone tuż obok siebie i przedzielone niewielką kopką. Z siodełka wschodniego na północno-zachodnią stronę, do żlebu z Granackiej Przełęczy opada bardzo wąska i stroma rynna, z siodełka zachodniego do tego samego żlebu opada stromy żlebek. Również do Dolinki Buczynowej z przełączki opada żleb[2].

Przez Obydwa siodełka Orlej Przełączki Niżniej przechodzi szlak turystyczny Orlej Perci. Z Granackiej Przełęczy nie biegnie on jednak przez szczyty Orlich Turniczek, lecz jej stromymi północnymi ścianami po skalnym gzymsie ubezpieczonym łańcuchami. Wejście na przełączkę możliwe jest dzięki zamontowanej drabinie, zejście na drugą stronę grani ubezpieczone jest dwoma łańcuchami[3].

W rejonie przełączki dopuszczalna jest także wspinaczka skalna, ale tylko od strony Dolinkii Buczynowej[4]. Drogi wspinaczkowe:

  • Z Granackiej Przełęczy przez Orle Turniczki; II stopień trudności w skali tatrzańskiej, czas przejścia 30 min,
  • Wprost od północy, ze żlebu Granackiej Przełęczy; II, 15 min,
  • Południowym żlebem; I, 20 min[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2016-03-29].
  2. a b c Władysław Cywiński: Granaty. Tatry. Przewodnik szczegółowy, tom 18. Poronin: Wyd. Górskie, 2013. ISBN 978-83-7104-046-7.
  3. Dariusz Dyląg: Orla Perć. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Rewasz, 2012. ISBN 978-83-62460-23-6.
  4. Dozwolone rejony wspinaczkowe w TPN. [dostęp 2019-01-04].