Osiedle Różany Potok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ul. Romana Drewsa
Plan osiedla

Osiedle Różany Potokosiedle mieszkaniowe w Poznaniu, na osiedlu samorządowym Umultowo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historycznie jednak jest to część Moraska. Jest ono odcięte od Piątkowa torami obwodnicy kolejowej Poznania (linia kolejowa Zieliniec - Kiekrz) i lasem. W przeciwieństwie do innych poznańskich osiedli Różany Potok posiada tylko kilka bloków mieszkalnych, a większość osiedla stanowią domy szeregowe i jednorodzinne. Założenie zaprojektował Marian Fikus, a realizacja głównej części projektu nastąpiła w latach 1989-1998 (pierwsze projekty wykonano już w końcu lat 80. XX wieku). Koncepcja była z gruntu postmodernistyczna w historyzującym nurcie tego prądu - zakładała rzut małego miasteczka, ze spokojnymi uliczkami i centralnym niewielkim rynkiem. Nawiązywała w ten sposób do zasad nowego urbanizmu, kreując w miejsce rozlanego przedmieścia, spójny zespół małomiasteczkowy o silnej funkcji integrującej społeczność lokalną.

Z zespołem Kampusu Morasko, dla którego pracowników zostało stworzone, osiedle łączyła oś kompozycyjna, kończąca się na centralnym placu. Mimo to osiedle jest strukturą zupełnie niezależną urbanistycznie, inspirowaną m.in. pracami braci Krier. Była to jedna z najwcześniejszych w Poznaniu recepcji architektury postmodernistycznej, od razu reprezentująca wysoki poziom artystyczny[1]. W latach 2004-2007 prywatny deweloper zabudował niezagospodarowane dotąd działki nowymi budynkami mieszkalnymi jedno i wielorodzinnymi. Dopełnił w ten sposób pierwotny, acz niekompletny, układ urbanistyczny osiedla. W przeciwieństwie do starszej zabudowy, nowe budynki reprezentują tendencje neomodernistyczne.

Sąsiedztwo[edytuj | edytuj kod]

Na zachód od Różanego Potoku znajduje się kampus UAM, w którego skład wchodzą:

Na wschodzie z osiedlem sąsiaduje Wydział Nauk Geograficznych i Geologicznych wraz z Lapidarium UAM oraz pływalnia i hala uniwersytecka.

Blisko osiedla znajduje się kościół pw. Św. Jadwigi Królowej Wawelskiej.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Komunikację z osiedla do przystanków Poznańskiego Szybkiego Tramwaju zapewniają autobusy linii dziennych:

Dodatkowo osiedle obsługiwane jest przez autobusową linie nocną 248 (trasa: Rondo Kaponiera – Radojewo)[5].

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa osiedla wywodzi się od strumienia Różany Potok, przepływającego w tym rejonie. W pobliżu znajduje się także Jezioro Umultowskie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Marciniak, Doświadczenia modernizmu. Architektura i urbanistyka Poznania w czasach PRL, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2010, ss.257-259, ​ISBN 978-83-7503-113-3
  2. Linia 187 (pol.). Mpk.poznan.pl. [dostęp 2018-01-02].
  3. Linia 198 (pol.). Mpk.poznan.pl. [dostęp 2018-01-02].
  4. Linia 348 (pol.). Mpk.poznan.pl. [dostęp 2017-05-01].
  5. Linia 248 (pol.). Mpk.poznan.pl. [dostęp 2017-05-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 259, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.