Ostap Łucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostap Łucki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1883
Łąka, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 8 października 1941
Kotłas, RFSRR, ZSRR
Poseł na Sejm RP III kadencji (II RP)
Okres od 16 listopada 1930
do 10 lipca 1935
Przynależność polityczna Ukraińskie Zjednoczenie Narodowo-Demokratyczne
Senator IV i V kadencji (II RP)
Okres od 4 października 1935
do 2 października 1939
Przynależność polityczna Ukraińskie Zjednoczenie Narodowo-Demokratyczne

Ostap Łucki, ukr. Оста́п Лу́цький, pol. Stanisław Łucki (ur. 8 listopada 1883 w Łące, zm. 8 października 1941 w Kotłasie) – ukraiński rolnik, polityk, żołnierz, publicysta, działacz państwowy i społeczny, poseł na Sejm II RP II i III kadencji, a w latach 1935–1939 senator II RP IV i V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w ziemiańskiej rodzinie Mychajła Łuckiego herbu Sas[1] i jego żona Mychajłyny z Szusterów[2].

Po ukończeniu niższych klas gimnazjum w Buczaczu przez jeden rok uczęszczał do gimnazjum w Stanisławowie. W 1901 ukończył C. K. Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze (w jego klasie był m.in. Eugeniusz Kucharski)[3][4] W latach 1907–1913 redaktor pisma „Bukowyna”. W czasie I wojny światowej w armii austriackiej. Adiutant arcyksięcia Wilhelma (zwanego Wasyl Wyszywany).

W czasie wojny polsko-ukraińskiej w 1919 szef sztabu 4 Brygady Piechoty w Ukraińskiej Armii Galicyjskiej. W 1920 przedstawiciel armii Ukraińskiej Republiki Ludowej przy Sztabie Naczelnego Wodza.

Dyrektor Związku Spółdzielni w Stryju, wiceprezes Towarzystwa Rolniczego we Lwowie. W latach 1928–1939 prezes centrali ukraińskich spółdzielni rolniczych Centrosojuz, dyrektor naczelny Związku Rewizyjnego Ukraińskiej Spółdzielczości.

Członek zarządu Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego (UNDO), w latach 1928–1935 poseł na Sejm RP, w latach 1935–1939 senator Rzeczypospolitej.

Po sowieckiej agresji na Polskę 17 września 1939, 2 października 1939 został aresztowany przez NKWD, zmarł w sowieckim obozie koncentracyjnym w Kotłasie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sejm i Senat 1935–1940 IV kadencja, opracował Scriptor. Warszawa: nakładem Księgarni F. Hoesicka, 1936, s. 411.