Ostatnia rodzina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostatnia rodzina
Ilustracja
Widok z okna Zdzisława Beksińskiego na warszawskim Mokotowie, rekonstrukcja z Muzeum Historycznego w Sanoku wykorzystana podczas pracy nad filmem
Gatunek film biograficzny
Rok produkcji 2016
Data premiery 30 września 2016
Kraj produkcji  Polska
Czas trwania 124 min
Reżyseria Jan P. Matuszyński
Scenariusz Robert Bolesto
Główne role Andrzej Seweryn
Dawid Ogrodnik
Aleksandra Konieczna
Andrzej Chyra
Zdjęcia Kacper Fertacz
Scenografia Jagna Janicka
Kostiumy Emilia Czartoryska
Montaż Przemysław Chruścielewski
Wytwórnia Aurum Film
Dystrybucja Kino Świat
Nagrody
Festiwal Filmowy w Gdyni:
  • Złote Lwy
  • główna rola kobieca
  • główna rola męska
Konieczna, Seweryn, Matuszyński, Ogrodnik na Czerwonym Dywanie przed zakończeniem Festiwalu Filmowego w Gdyni 2016

Ostatnia rodzina – polski film biograficzny z 2016 roku w reżyserii Jana P. Matuszyńskiego, z Andrzejem Sewerynem, Dawidem Ogrodnikiem i Aleksandrą Konieczną w rolach głównych, którego scenariusz powstał na podstawie losów Zdzisława i Tomasza Beksińskich[1].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o losach rodziny Beksińskich. Akcja filmu rozpoczyna się w 1977 roku, gdy Tomasz Beksiński wprowadza się do mieszkania w Warszawie, niedaleko swoich rodziców, gdyż na tym samym osiedlu. Malarz mieszka ze swoją żoną Zosią oraz ich matkami. Relacje między poszczególnymi bohaterami są intensywne i burzliwe. Zdzisław Beksiński to jeden z najbardziej charakterystycznych polskich malarzy XX wieku, tworzący obrazy fantastyczne, pełne grozy oraz tajemniczych treści. Słynął on również z inteligencji, poczucia humoru oraz zamiłowania do nowych technologii. Jego syn Tomasz Beksiński był dziennikarzem muzycznym, prezenterem radiowym oraz tłumaczem filmowym. Tomek był neurotyczny i impulsywny, próbował popełnić samobójstwo kilka razy. Zofia Beksińska, żona malarza i matka Tomka, zajmowała się domem, była elementem łączącym w tej całej historii, trzymała rodzinę razem, zawsze martwiła się o syna. Losy trójki bohaterów zostały przedstawione jako uniwersalny portret rodziny, ukazujący wszystkie jej cierpienia, wzloty, upadki, problemy, ale też miłość i troskę.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Realizacja filmu[edytuj | edytuj kod]

Pomysł na film Ostatnia rodzina wyszedł od Roberta Bolesto, który napisał scenariusz (w zamierzeniu dla pełnometrażowego filmu fabularnego), opowiadający o ostatnich 28 latach życia rodziny Beksińskich w Warszawie (1977-2005)[2]. Reżyser filmu Jan P. Matuszyński przyznał, że dowiedział się o tymże scenariuszu z informacji zawartej w biogramie Zdzisława Beksińskiego w polskiej Wikipedii, po czym podjął kroki w celu jego realizacji filmowej[3].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 2016: Andrzej Seweryn otrzymał nagrodę Srebrnego Lamparta za najlepszą rolę męską na MFF w Locarno
  • 2016: Nagroda Złote Lwy dla najlepszego filmu na FF w Gdyni
  • 2016: Nagroda za główną rolę kobiecą dla Aleksandry Koniecznej na 41. FF w Gdyni
  • 2016: Nagroda za główną rolę męską dla Andrzeja Seweryna na 41. FF w Gdyni
  • 2017: Nagroda Koła Piśmiennictwa Filmowego Stowarzyszenia Filmowców Polskich Złota Taśma 2016[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Festiwal Filmowy w Gdyni: Złote Lwy dla „Ostatniej rodziny"! (pol.). www.tvp.info, 2016-09-24. [dostęp 2016-09-25].
  2. Zdzisław Beksiński – sezony ciała. dwutygodnik.com. [dostęp 2016-09-25].
  3. Beata Zatońska: „Wołyń” i „Ostatnia rodzina” faworytami festiwalu w Gdyni. Dziś wieczorem nagrody. tvp.info, 2016-09-24. [dostęp 2016-09-25].
  4. „Ostatnia rodzina” i „Wołyń” ze „Złotymi Taśmami”, filmpolski.pl, 5 stycznia 2017 [dostęp 2017-01-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]