Ostatnie dni (film 1969)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostatnie dni
Gatunek wojenny
Rok produkcji 1969
Data premiery 9 maja 1969
Kraj produkcji Polska
Język polski, rosyjski i niemiecki
Czas trwania 77 minut
Reżyseria Jerzy Passendorfer
Scenariusz Wojciech Żukrowski, Jerzy Passendorfer
Muzyka Adam Walaciński
Zdjęcia Kazimierz Konrad
Poprzednik Kierunek Berlin (1968)

Ostatnie dni – polski film wojenny z 1969 roku, druga część powstałego w 1974 z połączenia i skrócenia "Kierunku Berlin" (1968) oraz "Ostatnich dni" filmu Zwycięstwo.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

W drugiej połowie kwietnia 1945 roku I Armia Wojska Polskiego bierze udział w operacji berlińskiej. W ostatnich dniach II wojny światowej część polskich jednostek, w tym 3 pluton 1 kompanii 1 Praskiego Pułku Piechoty, zostaje skierowanych do bezpośrednich walk w stolicy III Rzeszy.

Plejada ówczesnych gwiazd polskiego kina zaprezentowała postacie charakterystyczne dla składu Wojska Polskiego idącego ze wschodu na Berlin. Centralną postacią filmu jest kreowany przez Wojciecha Siemiona doświadczony żołnierz i były partyzant, kawaler Krzyża Walecznych, kpr. Wojciech Naróg.

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

i inni.

Nawiązania i powieść[edytuj | edytuj kod]

Film jest sequelem powstałego rok wcześniej filmu Kierunek Berlin oraz prequelem nakręconego w 1963 filmu Skąpani w ogniu, ekranizacji wcześniej napisanej powieści Wojciecha Żukrowskiego (reżyserem wszystkich trzech produkcji był Jerzy Passendorfer). Bohaterem łączącym dylogię ze Skąpanymi w ogniu jest kapral Naróg (w ostatniej scenie Ostatnich dni dowiadujemy się, że został przedstawiony do awansu i odznaczenia).

W przypadku filmu Ostatnich najpierw jednak powstał scenariusz filmowy nawiązujący do wcześniejszej powieści, a po premierze filmu, w 1970 r. ukazała się książka pod tym samym tytułem łącząca w sobie wydarzenia zarówno z Kierunku Berlin jak i Ostatnich dni.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]