Ostra niewydolność serca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ostra niewydolność serca (ONS, łac. insufficientia cordis acuta, ang. acute heart failure) – szybko rozwijający się zespół objawów podmiotowych i przedmiotowych spowodowanych upośledzeniem czynności skurczowej lub rozkurczowej serca, co skutkuje niedostatecznym zaopatrzeniem komórek w tlen i substancje odżywcze oraz zaburzeniem funkcji wielu narządów i układów. Może rozwinąć się de novo lub jako dekompensacja przewlekłej niewydolności serca.

Podział[edytuj | edytuj kod]

Postacie kliniczne[edytuj | edytuj kod]

  1. ostra niewyrównana niewydolność serca
  2. nadciśnieniowa ostra niewydolność serca (przełom nadciśnieniowy)
  3. obrzęk płuc
  4. wstrząs kardiogenny
  5. niewydolność serca z dużym rzutem
  6. prawostronna niewydolność serca

Klasyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja Killipa-Kimballa[1]:

  • I – nie ma objawów klinicznych dekompensacji serca, bez cech zastoju w krążeniu płucnym ani III tonu serca
  • II – niewydolność serca, zastój poniżej dolnych kątów łopatek objawiający się wilgotnymi rzężeniami i (lub) III ton serca
  • III – pełnoobjawowy obrzęk płuc, rzężenia nad ponad połową pól płucnych
  • IVwstrząs kardiogenny, hipotonia (ciśnienie tętnicze skurczowe ≤90 mm Hg) i cechy hipoperfuzji obwodowej (oliguria, sinica, zlewne poty)

Klasyfikacja Forrestera[2]:

  • I – chorzy bez objawów hipoperfuzji obwodowej i bez cech zastoju w płucach; CI > 2,2 l/min/m², PCWP <18 mm Hg
  • II – chorzy z izolowanym zastojem w płucach, bez objawów hipoperfuzji obwodowej; CI > 2,2 l/min/m², PCWP > 18 mm Hg
  • III – chorzy ze wstrząsem hipowolemicznym, z objawami hipoperfuzji obwodowej, ale bez cech zastoju w płucach. CI < 2,2 l/min/m², PCWP <18 mm Hg
  • IV – chorzy we wstrząsie kardiogennym, z objawami hipoperfuzji obwodowej i cechami zastoju w płucach. CI < 2,2 l/min/m², PCWP >18 mm Hg.

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Przyczyny dekompensacji przewlekłej niewydolności serca:

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Objawy ostrej lewokomorowej niewydolności serca:

  • objawy małego rzutu:
    • splątanie, senność
    • blada, chłodna, spocona skóra
    • hipotonia
    • tętno nitkowate
    • skąpomocz
    • sinica obwodowa
  • objawy zastoju:
    • duszność
    • kaszel
    • hipertonia
    • blada, chłodna i wilgotna skóra
    • osłuchowe cechy zastoju nad płucami (rzężenia drobno- i średniobańkowe)

Nieprawidłowości w badaniach dodatkowych[edytuj | edytuj kod]

Monitorowanie hemodynamiczne
EKG
  • zazwyczaj nieprawidłowe, zależne od choroby podstawowej
Badania laboratoryjne
  • poziom troponin, CK-MB podwyższony gdy przyczyną ONS jest ostry zespół wieńcowy
  • jonogram
Gazometria krwi tętniczej
RTG klatki piersiowej
  • objawy choroby podstawowej
  • zastój w krążeniu płucnym
ECHO serca
  • ocena charakteru zaburzenia czynności serca

Rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym i na wynikach badań dodatkowych.

Różnicowanie[edytuj | edytuj kod]

Ostra niewydolność serca różnicuje się z:

Kardiogenny obrzęk płuc wymaga różnicowania z obrzękiem niekardiogennym.

Kryteria rozpoznania wstrząsu kardiogennego:

  • kliniczne objawy hipoperfuzji obwodowej
  • hipotonia (SP ≤90 mm Hg przez co najmniej 30 min pomimo podaży płynów i.v.)
  • CI <2,2 l/min/m²
  • PCWP >18 mm Hg
  • oliguria <20-30 ml/h

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie farmakologiczne[edytuj | edytuj kod]

Leczenie wspomagające[edytuj | edytuj kod]

Leczenie inwazyjne[edytuj | edytuj kod]

Rokowanie[edytuj | edytuj kod]

W klasyfikacji Killipa śmiertelność wewnątrzszpitalna wynosi w klasach I-IV odpowiednio: 6%, 30%, 40% i 80-90%.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thomas Killip III, John T. Kimball, Treatment of myocardial infarction in a coronary care unit. A two year experience with 250 patients, „The American Journal of Cardiology”, 20 (4), 1968, s. 457-464, DOI10.1016/0002-9149(67)90023-9, PMID6059183.
  2. J.S. Forrester, G.A. Diamond, H.J. Swan, Correlative classification of clinical and hemodynamic function after acute myocardial infarction, „The American Journal of Cardiology”, 39 (2), 1977, s. 137–145, ISSN 0002-9149, PMID835473 [dostęp 2019-06-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.