Ostrowin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: Zakłady Przemysłu Spożywczego Ostrowin.
Ostrowin
wieś
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat ostródzki
Gmina Ostróda
Strefa numeracyjna 89
Kod pocztowy 14-106
Tablice rejestracyjne NOS
SIMC 0485256
Położenie na mapie gminy wiejskiej Ostróda
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Ostróda
Ostrowin
Ostrowin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ostrowin
Ostrowin
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Ostrowin
Ostrowin
Położenie na mapie powiatu ostródzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ostródzkiego
Ostrowin
Ostrowin
Ziemia53°38′48″N 20°06′16″E/53,646667 20,104444

Ostrowin (niem. Osterwein[1]) – miejscowość w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Miejscowość znajduje się w pobliżu dwóch jezior: Ostrowińskiego i Widłowskiego (tzw. Głogowo). Przepływa tutaj również rzeka Drwęca. Znajduje się tutaj ośrodek wypoczynkowy. W pobliżu wsi znajduje się góra Golberg. Dzieci ostrowińskie chodzące do szkoły w Szyldaku w ramach akcji „sprzątanie świata”, corocznie porządkują właśnie tę górę.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze informacje o wsi datowane są na rok 1363, była to wówczas własność zakonu krzyżackiego, podlegała pod komturię w Ostródzie. Następnie wieś wzmiankowana była w 1414 roku i zajmowała 58 włók. W 1513 r. Jan Goliński zakupił od wojewody malborskiego Jerzego Bażyńskiego 9 włók w Ostrowinie i Frygnowie, ale jeszcze w tym samym roku odsprzedał nabyte grunty niejakiemu Bylińskiemu z Mazowsza. W latach 1531-1537 wieś dzierżawił Fryderyk Ölsnitz. W 1538 r. marszałek Fryderyk Ölsnitznadał nadał Amusowi Ölsnitz i jego dzieciom 70 włók w Ostrowinie. W tym czasie we wsi, poza chłopami, mieszkało dwóch pasterzy, pszczelarz, rzeźnik i karczmarz. W 1542 r. w Ostrowinie pastorem był Stanisław Kamiński, a do parafii (ewangelickiej) należały także kościoły filialne w Grabinku i Szyldaku. Kolejnym pastorem był Mateusz Szarlej. W 1577 r. zbudowano młyn. W 1580 r. Wolf Ölsnitz wystąpił do władz o przydział drewna na budowę kościoła. W latach 1615-1625 należała do Wolfganga von Olesnitz (Olesnickiego), podkomorzego polskiego, dworzanina króla Zygmunta III Wazy. W czasie pierwszej wojny szwedzkiej (1621-1629) pastorem był Grzegorz Zaremba. W wiekach XVII–XVIII wieś była w posiadaniu rodu Pentzigów. W 1783 r. Ostrowin był wsią szlachecką, razem z folwarkiem należała do kapitana Lausona, łącznie było tu 35 domów. W 1820 r. wieś i majątek obejmowały 39 domów i 209 mieszkańców. W 1861 r. do majątku należało 6832 morgi a mieszkało w nim 447 osób. W 1895 r. wieś obejmowała 276 ha a mieszkało w niej 273 mieszkańców, natomiast majątek obejmował 1416 ha i zamieszkiwany był przez 277 osób.

W 1939 r. we wsi mieszkało 466 ludzi.

Ludzie związani z miejscowością[edytuj | edytuj kod]

W Ostrowinie urodził się Paweł Świetlicki (1699–1756) – lektor języka polskiego w Gimnazjum Akademickim w Gdańsku, profesor filologii na uniwersytecie w Wittenberdze, autor wielu prac teologicznych i książki o astrologii perskiej.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Pałac barokowy z XVIII wieku[2], przebudowany w XIX w., założony na planie prostokąta, na osi fasady pozorny ryzalit zwieńczony wolutowym szczytem
  • Zabudowania folwarczne z końca XIX w. z wielkim spichlerzem, na dachu wieżyczka[3].
  • Pozostałości parku

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  2. Oficjalna Strona Internetowa Starostwa Powiatowego w Ostródzie - Ostróda gmina wiejska. [dostęp 2010-01-23].
  3. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ​​​ISBN 83-7200-631-8​ s. 243

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]