Ostryga (napój)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ostryganapój alkoholowy o niewielkiej zawartości alkoholu albo bezalkoholowy obowiązkowo zawierający żółtko jaja kurzego („ostryga[1][a]), stosowany jako środek na kaca. W krajach anglojęzycznych popularna jest ostryga preriowa, zaś w Polsce międzywojennej znana była ostryga polska.

Ostryga preriowa[edytuj | edytuj kod]

Ostryga preriowa lub ostryga prerii (ang. prairie oyster) jest napojem o ostrym smaku i niewielkiej zawartości alkoholu[2] (rodzajem koktajlu), charakterystycznym dla krajów anglosaskich[3], wykonywanym także w wersji bezalkoholowej[4], stosowanym jako środek na kaca[2]. Głównymi składnikami są: żółtko jaja, alkohol (wódka, gin, koniak, whisky, sherry), keczup, sos Tabasco i Worcestershire, sok z cytryny oraz pieprz cayenne i sól do smaku[2][5]. Napój jest przygotowywany przez barmana i serwowany klientowi w małej szklance (ang. shot glass)[5].

Sposób przygotowania[edytuj | edytuj kod]

Ostrygę preriową sporządza się w następujący sposób[5]:

  • jedno żółtko jaja w całości, umieszcza się na dnie szklanego naczynka, po czym kolejno nakłada się warstwami następujące składniki:
  • 2 łyżeczki koktajlowe dry sherry,
  • pół łyżeczki koktajlowej sosu Tabasco,
  • łyżeczkę koktajlową keczupu,
  • łyżeczkę koktajlową sosu Worcestershire,
  • w ilości na koniec noża pieprz cayenne,
  • w ilości na koniec noża sól kuchenną,
  • 1 łyżeczkę koktajlową świeżego soku z cytryny.

Drinkiem tym kaca leczył James Bond[6], do czego przyznał się w filmie pt. Operacja Piorun[7], oraz Sally Bowles (w tej roli Liza Minnelli) – bohaterka filmu pt. Kabaret[8][7].

W wersji bezalkoholowej, nazywanej „dziewiczą ostrygą prerii” (ang. virgin prairie oyster)[4], składnikami są: oliwa z oliwek, żółko jaja, sól, pieprz, keczup (1 lub 2 łyżeczki), odrobinka Tabasco i Worcestershire, sok z cytryny lub ocet winny[9].

Ostryga polska[edytuj | edytuj kod]

Ostryga polska jest natomiast niezawierającym alkoholu napojem, który był stosowany jako „lekarstwo” na kaca[10] w kręgach polskich kawalerzystów w okresie dwudziestolecia międzywojennego[11]. Według kawalerzysty Grzegorza Cydzika, autora wspomnień pt. „Ułani, ułani”, napój był wykonywany w wielkiej szklanicy, do której kolejno dodawało się: szklankę tłustej kwaśnej śmietany, dwa surowe żółtka, kieliszek oliwy nicejskiej i sok z dwóch cytryn. Napój należało wypić jednym haustem, po czym zagryźć kilkunastoma ziarnami palonej kawy, w celu zamaskowania zapachu wódki z ust z poprzedniego dnia[11].

Według Jana Kochańczyka jest to żółtko i sok z pół cytryny ze szczyptą soli i pieprzu[10].

Uwagi

  1. Jeżeli do przyrządzenia zostanie użyta prawdziwa ostryga, to koktajl nazywa się oyster shooter[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Robert Allen Palmatier: Food: A Dictionary of Literal and Nonliteral Terms (ang.). Greenwood Publishing Group, 2000. [dostęp 2017-07-25]. s. 208.
  2. a b c Auster - hitra pijača mačka (słoweń.). sl.alcheek.com. [dostęp 2017-07-25].
  3. 11 najdziwniejszych sposobów na kaca w historii ludzkości (pol.). newsweek.pl, 2015. [dostęp 2017-07-25].
  4. a b Drinki pod ręką, co po imprezie? (pol.). drinki.iveno.pl. [dostęp 2017-07-25].
  5. a b c Manuel Wouters: The Art of Making Cocktails - Prairie Oyster (niderl.). njam.tv, 2011. [dostęp 2017-07-25].
  6. Marysia Amribd: Oysters vs. Coke: popular European hangover cures: Drink to counter the drink (ang.). cafebabel.co.uk, 2009. [dostęp 2017-07-25].
  7. a b Lesley M. M. Blume: Let's Bring Back: The Cocktail Edition: A Compendium of Impish, Romantic, Amusing, and Occasionally Appalling Potations from Bygone Eras (ang.). W: Prairie Oyster Cocktail [on-line]. Chronicle Books, 2012. [dostęp 2017-07-25]. s. 151.
  8. 10 dziwnych sposobów na kaca (pol.). niam.pl. [dostęp 2017-07-25].
  9. Kenneth Anderson: How to Change Your Drinking: A Harm Reduction Guide to Alcohol (ang.). Harm Reduction Network, 2010. [dostęp 2017-07-25]. s. 188.
  10. a b Jan Kochańczyk: Piwo: napój narodowy (pol.). e-bookowo, 2013. [dostęp 2017-07-25]. s. 107.
  11. a b Łukasz Kielban: Polska ostyga - międzywojenny sposób na kaca (pol.). czasgentlemanow.pl, 2013. [dostęp 2017-07-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]