Otto Nadolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Otto Nadolski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1880
Glinik
Data i miejsce śmierci 4 grudnia 1941
Lwów
Narodowość polska
Tytuł naukowy doktor inżynier
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Otto Nadolski (ur. 18 listopada 1880 w Gliniku, zm. 4 grudnia 1941 we Lwowie) – polski doktor inżynier hydrotechnik, prezydent Lwowa (1928-1930) jako komisarz rządowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Politechniki Lwowskiej, od 1919 profesor zwyczajny budownictwa wodnego na tej uczelni, trzykrotny rektor Politechniki Lwowskiej (w latach akademickich 1926/27, 1933/34 i 1935/36). Był komisarzem rządowym miasta Lwowa (jego zastępcą był Tadeusz Obmiński[1]), doprowadził do utworzenia Wielkiego Lwowa. Według stanu z 1914 był sekretarzem sekcji balneotechnicznej Krajowego Związku Zdrojowisk i Uzdrowisk we Lwowie[2].


Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika pospolitego ruszenia w Korpusie Oficerów Artylerii ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. 25 marca 1936 został wybrany prezesem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego[3].

Zaprojektował instalacje wodociągowe dla Ciechocinka, Drohobycza i Sanoka (1934)[4]. Był autorem modernizacji w kurortach w Krynicy, Busku, Iwoniczu, Istebnej, Żegiestowie i Truskawcu.

W wyborach samorządowych z maja 1939 ubiegał się o mandat radnego Rady Miasta Lwowa startując z Listy Chrześcijańsko-Narodowej i został zastępcą radnego J. Krausa[5].

Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ś. p. prof. dr. Tadeusz Obmiński. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 163 z 20 lipca 1932. 
  2. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 1048.
  3. Nowe władze Pol. Tow. Politechnicznego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 73 z 28 marca 1936. 
  4. Stefan Stefański, Kartki z przeszłości Sanoka, Sanok 2005, s. 29.
  5. Wykaz mandatów w wyborach do Rady miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 123 z 3 czerwca 1939. 
  6. Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 354. ISBN 83-04-02817-4.
  7. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410.
  8. Odznaczenia w dniu Święta Niepodległości. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 258 z 13 listopada 1937. 
  9. M.P. z 1930 r. nr 206, poz. 291.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]