Otton Edward Borzemski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Otton Edward Borzemski (zm. 2 czerwca 1978) – polski malarz czynny w latach 1926–1938, pejzażysta.

Legitymował się herbem Jelita[1]. Debiut artysty miał miejsce na warszawskiej wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, która miała miejsce 30 października 1926. Obrazy zaprezentowane na tej wystawie zostały 30 grudnia 1927 zakupione przez Towarzystwo i rozlosowane pomiędzy członków. Pierwsza indywidualna wystawa Ottona Edwarda Borzemskiego miała miejsce w Zachęcie w marcu 1929, wiadomo, że artysta w tym czasie mieszkał w Warszawie. W 1931 przeprowadził się do Lwowa i mieszkał tam do 1937, następnie przeniósł się do Włoch, a w 1938 do Warszawy.

Dane biograficzne artysty nie zachowały się, informacji takich nie zawierają również bazy biograficzne. Aktywnie uczestniczył w życiu artystycznym Warszawy i Lwowa, tworzył pejzaże charakteryzujące się żywą gamą barw. Jest autorem stosowanych w leśnictwie tablic sortymentowych, powstały we Lwowie w 1936.

Zmarł 2 czerwca 1978[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Borzemski. genealogia.okiem.pl. [dostęp 2016-11-14].
  2. Informacja O Zmarłych: Otton Edward Jelita-Borzemski. nekrologi-baza.pl/. [dostęp 2016-11-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]