Pío Cabanillas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pío Cabanillas
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 listopada 1923
Pontevedra
Data i miejsce śmierci 10 października 1991
Madryt
Zawód, zajęcie polityk, prawnik
Partia Partia Ludowa
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Krzyża Świętego Rajmunda z Penafort (Hiszpania) Wielki Krzyż Orderu Leopolda II (Belgia)

Pío Cabanillas Gallas (ur. 13 listopada 1923 w Pontevedrze, zm. 10 października 1991[1] w Madrycie[2]) – hiszpański polityk i prawnik, minister, parlamentarzysta krajowy, poseł do Parlamentu Europejskiego II i III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent prawa na Universidad de Granada, doktoryzował się następnie na Universidad de Madrid[3]. Praktykował jako notariusz, był też członkiem rady dyrektorów banku Banco Occidental. Na początku lat 60. zasiadł w Cortes Españolas, frankistowskim parlamencie. W latach 1962–1969 pełnił funkcję sekretarza stanu w ministerstwie informacji i turystyki, którym kierował Manuel Fraga Iribarne. Później był sekretarzem Consejo del Reino, głównego państwowego organu doradczego[2].

W styczniu 1974 objął urząd ministra informacji i turystyki, podjął działania na rzecz liberalizacji dostępu do informacji. Spotkało się to ze sprzeciwem generała Francisca Franco, który nakazał zdymisjonowanie ministra, do czego doszło w październiku 1974[2]. Po przemianach politycznych w 1976 założył Partido Popular, z którą rok później dołączył do Unii Demokratycznego Centrum[2]. Również w 1977 został członkiem konstytuanty, następnie od 1979 do 1986 wchodził w skład Kongresu Deputowanych I i II kadencji[4]. W kolejnych rządach pełnił funkcję ministra kultury (1977–1979), ministra do spraw prezydencji (1981) i ministra sprawiedliwości (1981–1982)[5].

Po rozpadzie UCD był wiceprzewodniczącym Partii Liberalnej[3]. Dołączył z tym ugrupowaniem do Partii Ludowej. Po akcesji Hiszpanii do Wspólnot Europejskich w 1986 objął mandat posła do Europarlamentu II kadencji. Utrzymał go w wyborach powszechnych w 1987 i 1989. Pracował m.in. w Komisji ds. Kwestii Prawnych i Praw Obywatelskich. Zmarł w trakcie III kadencji PE[1].

Był ojcem Pío Cabanillasa Alonso. Odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Karola III, Krzyżem Wielkim Orderu Izabeli Katolickiej i Krzyżem Wielkim Orderu Leopolda II[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2017-05-11].
  2. a b c d e Cabanillas Gallas, Pío (hiszp.). mcnbiografias.com. [dostęp 2017-05-11].
  3. a b The Members of the European Parliament 1989–1994. Luksemburg: Office for Official Publications of the European Communities, 1990, s. 45. [dostęp 2017-05-11]. (ang.)
  4. Cabanillas Gallas, Pío (hiszp.). congreso.es. [dostęp 2017-05-11].
  5. Gobiernos de España (hiszp.). zarate.eu. [dostęp 2017-05-11].