Pęchów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pęchów
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Klimontów
Sołectwo Pęchów
Liczba ludności (2006) 450
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 27-640
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0796186
Położenie na mapie gminy Klimontów
Mapa konturowa gminy Klimontów, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Pęchów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Pęchów”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Pęchów”
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa konturowa powiatu sandomierskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Pęchów”
Ziemia50°40′24″N 21°26′55″E/50,673333 21,448611

Pęchówwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Klimontów[1].

Wieś leżąca w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego wchodziła w XVII wieku w skład kompleksu klimontowsko-ossolińskiego dóbr Zbigniewa Ossolińskiego[2]. Za Królestwa Polskiego istniała gmina Pęchów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny czerwony czerwony szlak turystyczny z Gołoszyc do Piotrowic.

Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 9 z Radomia do Rzeszowa.

W Pęchowie znajduje się też zabytkowy dworek (obecnie w remoncie) oraz aleja kasztanowa, składająca się z 16 stuletnich drzew. Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-24].
  2. Dobra ziemskie Ossolińskich w pierwszej połowie XVII wieku, w: Folwark-wieś-latyfundium. Gospodarstwo wiejskie w Rzeczypospolitej w XVI-XVIII wieku, red. J. Muszyńska, Sz. Kazusek, J. Pielas, Kielce 2009, s. 103.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]