Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948 – 4 × 100 m stylem dowolnym kobiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pływanie
4 × 100 m stylem dowolnym kobiet
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1948
1936 1952
Miejsce  Wielka Brytania
Londyn
Termin 4 sierpnia 1948 (eliminacje)
6 sierpnia 1948
(finał)
Liczba ekip 11
Liczba sportowców 46
Obiekt rozgrywek Empire Pool
Złoty medal Złoty medal  Stany Zjednoczone
Srebrny medal Srebrny medal  Dania
Brązowy medal Brązowy medal  Holandia
Konkurencje pływackie na
Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948
Swimming pictogram.svg
Styl dowolny
100 m mężczyźni   kobiety
400 m mężczyźni   kobiety
1500 m mężczyźni
Styl grzbietowy
100 m mężczyźni   kobiety
Styl klasyczny
200 m mężczyźni   kobiety
Sztafety – styl dowolny
4 × 100 m   kobiety
4 × 200 m mężczyźni  

Sztafeta 4 × 100 m stylem dowolnym kobiet – jedna z konkurencji pływackich rozgrywanych podczas XIV Igrzysk Olimpijskich w Londynie. Eliminacje odbyły się 4 sierpnia, a finał 6 sierpnia 1948 roku.

W finale Dunki na początku wyścigu objęły prowadzenie, walcząc o złoty medal z Holenderkami. Płynąca na trzeciej zmianie reprezentantka Danii Greta Andersen zapewniła swojej rodaczce Fritze Carstensen dwumetrową przewagę nad sztafetą holenderską, którą zamykała Hannie Termeulen. Tymczasem Brytyjki i Amerykanki toczyły bardzo wyrównaną walkę o trzecie miejsce. Na ostatniej zmianie w tych sztafetach płynęły odpowiednio Catherine Gibson i Ann Curtis i kiedy wskoczyły do basenu, Carstensen znajdowała się prawie cztery metry przed nimi. Dzięki świetnemu finiszowi Curtis, na 15 metrów przed metą wyprzedziła Holenderkę Termeulen, a kibice na trybunach zdali sobie sprawę, że może odnieść, wydawać by się mogło do tej pory, niemożliwe zwycięstwo. Amerykanka zbliżała się coraz bardziej do Dunki i ostatecznie wyprzedziła ją o 0,4 s, tym samym reprezentantki Stanów Zjednoczonych zostały mistrzyniami olimpijskimi i pobiły rekord olimpijski (4:29,2). Srebro zdobyła sztafeta duńska, a brązowy medal Holenderki, które uzyskały czas 4:31,6.

Międzyczas Ann Curtis wynoszący 1:04,4 nieoficjalnie poprawił o 0,5 s rekord świata ustanowiony 12 lat wcześniej przez Holenderkę Willy den Ouden.

Wcześniej, w eliminacjach rekordy olimpijskie pobiły sztafeta duńska (4:33,5), a następnie sztafeta holenderska (4:31,3).

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Przed zawodami rekord świata i rekord olimpijski wyglądały następująco:

Rekord Reprezentacja Czas Miejsce Data
Rekord świata  Dania
Eva Arndt
Gunvor Kraft
Birte Ove-Petersen
Ragnhild Hveger
4:27,6 Dania Kopenhaga 7 sierpnia 1938
Rekord olimpijski  Holandia
Jopie Selbach
Tini Wagner
Willy den Ouden
Rie Mastenbroek
4:36,0 III Rzesza Berlin 14 sierpnia 1936

W trakcie zawodów ustanowiono następujące rekordy:

Data Etap konkurencji Reprezentacja Czas Rekord
4 sierpnia wyścig eliminacyjny 1  Dania
Eva Riise
Elvi Carlsen
Fritze Carstensen
Greta Andersen
4:33,5 OR
4 sierpnia wyścig eliminacyjny 2  Holandia
Irma Schuhmacher
Margot Marsman
Marie-Louise Linssen-Vaessen
Hannie Termeulen
4:31,3 OR
6 sierpnia finał  Stany Zjednoczone
Marie Corridon
Thelma Kalama
Brenda Helser
Ann Curtis (1:04,4)
4:29,2 OR

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Do finału zakwalifikowały się trzy najlepsze sztafety z każdego wyścigu oraz pozostałe dwie sztafety z najlepszymi czasami.

Wyścig eliminacyjny 1[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Państwo Zawodniczka Czas Uwagi
1.  Dania Eva Riise
Elvi Carlsen
Fritze Carstensen
Greta Andersen
4:33,5 Q, OR
2.  Stany Zjednoczone Marie Corridon
Thelma Kalama
Brenda Helser
Ann Curtis
4:34,1 Q
3.  Wielka Brytania Margaret Wellington
Patricia Nielsen
Lillian Preece
Catherine Gibson
4:36,1 Q
4.  Francja Josette Arène
Colette Thomas
Marie Foucher-Creteau
Ginette Jany
4:50,0 q
5.  Argentyna Enriqueta Duarte
Liliana Gonzalias
Adriana Camelli
Eileen Holt
4:59,5
6.  Kanada Kay McNamee
Joyce Court
Vivian King
Irene Strong
5:04,5

Wyścig eliminacyjny 2[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Państwo Zawodniczka Czas Uwagi
1.  Holandia Irma Schuhmacher
Margot Marsman
Marie-Louise Linssen-Vaessen
Hannie Termeulen
4:31,3 Q, OR
2.  Szwecja Marianne Lundquist
Gisela Thidholm
Elisabeth Ahlgren
Ingegärd Fredin
4:38,5 Q
3.  Węgry Mária Littomeritzky
Judit Temes
Éva Székely
Ilona Novák
4:47,5 Q
4.  Brazylia Eleonora Schmidt
Maria da Costa
Talita Rodrígues
Piedade Coutinho-Tavares
q
5.  Belgia Maria Huybrechts
Maria Oeyen
Maria Van Den Brand
Fernande Caroen
4:54,9

Finał[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Państwo Zawodniczka Czas Uwagi
Gold medal icon.svg  Stany Zjednoczone Marie Corridon
Thelma Kalama
Brenda Helser
Ann Curtis (1:04,4)
4:29,2 OR
Silver medal icon.svg  Dania Eva Riise
Karen Harup
Greta Andersen
Fritze Carstensen
4:29,6
Bronze medal icon.svg  Holandia Irma Schuhmacher
Margot Marsman
Marie-Louise Linssen-Vaessen
Hannie Termeulen
4:31,6
4.  Wielka Brytania Patricia Nielsen
Margaret Wellington
Lillian Preece
Catherine Gibson
4:34,7
5.  Węgry Mária Littomeritzky
Ilona Novák
Judit Temes
Éva Székely
4:44,8
6.  Brazylia Eleonora Schmidt
Maria da Costa
Talita Rodrígues
Piedade Coutinho-Tavares
4:49,1
7.  Francja Josette Arène
Gisèle Vallerey
Colette Thomas
Ginette Jany
4:49,8
 Szwecja Gisela Thidholm
Elisabeth Ahlgren
Marianne Lundquist
Ingegärd Fredin
DSQ

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]