Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972 – 4 × 200 m stylem dowolnym mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pływanie
4 × 200 m stylem dowolnym mężczyzn
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1972
1968 1976
Miejsce  RFN
Monachium
Termin 31 sierpnia 1972 (eliminacje i finał)
Liczba ekip 15
Obiekt rozgrywek Olympia Schwimmhalle
Złoty medal Złoty medal  Stany Zjednoczone
Srebrny medal Srebrny medal  RFN
Brązowy medal Brązowy medal  ZSRR
Pływanie na
Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972
Swimming pictogram.svg
Styl dowolny
100 m mężczyźni kobiety
200 m mężczyźni kobiety
400 m mężczyźni kobiety
800 m kobiety
1500 m mężczyźni
Styl grzbietowy
100 m mężczyźni kobiety
200 m mężczyźni kobiety
Styl klasyczny
100 m mężczyźni kobiety
200 m mężczyźni kobiety
Styl motylkowy
100 m mężczyźni kobiety
200 m mężczyźni kobiety
Styl zmienny
200 m mężczyźni kobiety
400 m mężczyźni kobiety
Sztafety – styl dowolny
4 × 100 m mężczyźni kobiety
4 × 200 m mężczyźni
Sztafety – styl zmienny
4 × 100 m mężczyźni kobiety

Sztafeta 4 × 200 m stylem dowolnym mężczyzn – jedna z konkurencji pływackich rozgrywanych podczas XX Igrzysk Olimpijskich w Monachium. Eliminacje i finał odbyły się 31 sierpnia 1972 roku.

Złoty medal zdobyli reprezentanci Stanów Zjednoczonych. Sztafeta w składzie: John Kinsella (1:54,49), Fred Tyler (1:54,32), Steve Genter (1:52,72) i Mark Spitz (1:54,24) pobiła rekord świata, uzyskawszy czas 7:35,78. Srebrny medal wywalczyli pływacy z RFN, którzy ustanowili nowy rekord Europy (7:41,69). Na najniższym stopniu podium znaleźli się zawodnicy z ZSRR (7:45,76).

Kilka godzin wcześniej, w eliminacjach rekord olimpijski poprawiały kolejno sztafety z Australii i Stanów Zjednoczonych.

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Przed zawodami rekord świata i rekord olimpijski wyglądały następująco:

Rekord Reprezentacja Czas Miejsce Data
Rekord świata  Stany Zjednoczone
Jerry Heidenreich
Tom McBreen
Mark Spitz
Fred Tyler
7:43,3 Mińsk 10 września 1971 [1]
Rekord olimpijski  Stany Zjednoczone
Stephen Clark (2:00,0)
Roy Saari (1:58,1)
Gary Ilman (1:58,4)
Don Schollander (1:55,6)
7:52,1 Japonia Tokio 18 października 1964 [2]

W trakcie zawodów ustanowiono następujące rekordy:

Data Etap konkurencji Reprezentacja Czas Rekord
31 sierpnia wyścig eliminacyjny 1  Australia
Graham Windeatt (1:57,34)
Bruce Featherstone (1:58,42)
Graham White (1:58,08)
Michael Wenden (1:55,18)
7:49,03 OR
31 sierpnia wyścig eliminacyjny 2  Stany Zjednoczone
Gary Conelly (1:54,11)
Tom McBreen (1:57,34)
Michael Burton (1:57,73)
John Kinsella (1:57,23)
7:46,42 OR
31 sierpnia finał  Stany Zjednoczone
John Kinsella (1:54,49)
Fred Tyler (1:54,32)
Steve Genter (1:52,72)
Mark Spitz (1:54,24)
7:35,78 WR

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Wyścig Reprezentacja Zawodnicy Czas Uwagi
1. 2  Stany Zjednoczone Gary Conelly (1:54,11)
Tom McBreen (1:57,34)
Michael Burton (1:57,73)
John Kinsella (1:57,23)
7:46,42 Q, OR
2. 1  Australia Graham Windeatt (1:57,34)
Bruce Featherstone (1:58,42)
Graham White (1:58,08)
Michael Wenden (1:55,18)
7:49,03 Q
3. 2  NRD Wilfried Hartung (1:57,75)
Udo Poser (1:57,39)
Roger Pyttel (1:58,32)
Lutz Unger (1:57,64)
7:51,11 Q
4. 2  ZSRR Wiktor Aboimow (1:58,92)
Aleksandr Samsonow (1:57,83)
Wiktor Mazanow (1:56,93)
Georgij Kulikow (1:57,74)
7:51,44 Q
5. 2  RFN Hans Fassnacht (1:57,70)
Gerhard Schiller (1:58,12)
Folkert Meeuw (1:58,46)
Hans-Günther Vosseler (1:59,69)
7:53,98 Q
6. 2  Szwecja Hans Ljungberg (2:00,39)
Bengt Gingsjö (1:57,46)
Anders Bellbring (1:59,06)
Gunnar Larsson (2:00,62)
7:57,54 Q
7. 1  Kanada Ralph Hutton (1:57,97)
Deane Buckboro (2:00,20)
Ian MacKenzie (1:59,54)
Brian Phillips (1:59,97)
7:57,69 Q
8. 1  Wielka Brytania Brian Brinkley (1:57,49)
John Mills (1:59,03)
Michael Bailey (2:01,35)
Colin Cunningham (2:00,44)
7:58,33 Q
9. 2  Francja Pierre Caland (1:59,91)
Pierre-Yves Copin (2:03,16)
Jean-Jacques Moine (2:01,45)
Michel Rousseau (1:56,26)
8:00,79
10. 1  Holandia Peter Prijdekker (1:59,40)
Bert Bergsma (1:59,56)
Roger van Hamburg (2:00,38)
Hans Elzerman (2:01,52)
8:00,87
11. 2  Włochy Roberto Pangaro (2:00,31)
Arnaldo Cinquetti (2:01,39)
Lorenzo Marugo (2:01,81)
Riccardo Targetti (2:00,46)
8:03,98
12. 1  Meksyk Guillermo García (1:58,58)
Roberto Strauss (2:02,90)
José Luis Prado (2:04,93)
Jorge Urreta (2:01,97)
8:08,39
13. 1  Brazylia Alfredo Machado (2:01,20)
Ruy de Oliveira (2:02,06)
Paulo Zanetti (2:05,85)
José Aranha (2:08,80)
8:17,91
14. 1  Filipiny Dae Imlani (2:06,23)
Edwin Borja (2:14,31)
Carlos Brosas (2:15,92)
Jairulla Jaitulla (2:07,54)
8:44,01
2  Salwador Salvador Vilanova
Sergio Hasbún
Antonio Ferracuti
Tomás Rengifo
DNS

Finał[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Reprezentacja Zawodnicy Czas Uwagi
Gold medal icon.svg  Stany Zjednoczone John Kinsella (1:54,49)
Fred Tyler (1:54,32)
Steve Genter (1:52,72)
Mark Spitz (1:54,24)
7:35,78 WR
Silver medal icon.svg  RFN Klaus Steinbach (1:54,62)
Werner Lampe (1:53,49)
Hans Vosseler (1:57,45)
Hans Fassnacht (1:56,11)
7:41,69 ER
Bronze medal icon.svg  ZSRR Igor Griwiennikow (1:56,24)
Wiktor Mazanow (1:57,28)
Georgij Kulikow (1:56,92)
Władimir Bure (1:55,30)
7:45,76
4.  Szwecja Bengt Gingsjö (1:56,88)
Hans Ljungberg (1:59,18)
Anders Bellbring (1:57,45)
Gunnar Larsson (1:53,84)
7:47,37
5.  Australia Michael Wenden (1:56,41)
Graham Windeatt (1:57,03)
Robert Nay (1:57,68)
Brad Cooper (1:57,54)
7:48,66
6.  NRD Wilfried Hartung (1:56,76)
Peter Bruch (1:58,88)
Udo Poser (1:56,84)
Lutz Unger (1:56,61)
7:49,11
7.  Kanada Bruce Robertson (1:57,55)
Brian Phillips (2:00,46)
Ian MacKenzie (1:57,52)
Ralph Hutton (1:58,17)
7:53,61
8.  Wielka Brytania Brian Brinkley (1:56,75)
John Mills (1:58,91)
Michael Bailey (1:59,61)
Colin Cunningham (2:00,30)
7:55,59

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]