Pływanie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2015 – 50 m stylem klasycznym mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa Świata w Pływaniu 2015
pływanie
50 m stylem klasycznym mężczyzn
Złoty medal Wielka Brytania Adam Peaty
Srebrny medal Południowa Afryka Cameron van der Burgh
Brązowy medal Stany Zjednoczone Kevin Cordes
Mistrzostwa Świata w Pływaniu
Kazań 2015
Skoki do wody
Indywidualne
1 m mężczyźni kobiety
3 m mężczyźni kobiety
10 m mężczyźni kobiety
Synchronicznie
3 m mężczyźni kobiety
10 m mężczyźni kobiety
Mieszane 3 m 10 m
zespół
Skoki z klifów
Pływanie na otwartym akwenie
5 km mężczyźni kobiety
10 km mężczyźni kobiety
25 km mężczyźni kobiety
Zespół zespół
Pływanie
Styl dowolny
50 m mężczyźni kobiety
100 m mężczyźni kobiety
200 m mężczyźni kobiety
400 m mężczyźni kobiety
800 m mężczyźni kobiety
1500 m mężczyźni kobiety
Styl grzbietowy
50 m mężczyźni kobiety
100 m mężczyźni kobiety
200 m mężczyźni kobiety
Styl klasyczny
50 m mężczyźni kobiety
100 m mężczyźni kobiety
200 m mężczyźni kobiety
Styl motylkowy
50 m mężczyźni kobiety
100 m mężczyźni kobiety
200 m mężczyźni kobiety
Styl zmienny
200 m mężczyźni kobiety
400 m mężczyźni kobiety
Sztafety – styl dowolny
4 × 100 m mężczyźni kobiety
4 × 200 m mężczyźni kobiety
Sztafety – styl zmienny
4 × 100 m mężczyźni kobiety
Sztafety mieszane
4 × 100 m styl dowolny styl zmienny
Pływanie synchroniczne
Solo technicznie dowolnie
Duety technicznie dowolnie
Zespół technicznie dowolnie
kombinacja
Duety mieszane technicznie dowolnie
Piłka wodna

mężczyźnikobiety

50 m stylem klasycznym mężczyzn – jedna z konkurencji rozgrywanych podczas Mistrzostw Świata w Pływaniu 2015. Eliminacje i półfinały odbyły się 4 sierpnia, a finał 5 sierpnia.

W tej konkurencji wzięło udział 78 pływaków z 75 krajów.

Mistrzem świata został Brytyjczyk Adam Peaty. Srebrny medal obrońca mistrzowskiego tytułu z 2013 roku, Cameron van der Burgh reprezentujący Republikę Południowej Afryki. Brąz wywalczył Amerykanin Kevin Cordes.

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Przed zawodami rekordy świata i mistrzostw wyglądały następująco:

Rekord Zawodnik Czas Miejsce Data
Rekord świata Południowa Afryka Cameron van der Burgh 26,67 Włochy Rzym 29 lipca 2009
Rekord mistrzostw świata Południowa Afryka Cameron van der Burgh 26,67 Włochy Rzym 29 lipca 2009

W trakcie zawodów ustanowiono następujące rekordy:

Data Etap konkurencji Zawodnik Czas Rekord
4 sierpnia eliminacje Południowa Afryka Cameron van der Burgh 26,62 WR, CR
4 sierpnia półfinał 1 Wielka Brytania Adam Peaty 26,42 WR, CR

Legenda: CR – rekord mistrzostw świata

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje odbyły się o 09:30[1].

Miejsce Wyścig Tor Zawodnik Państwo Czas Uwagi
1. 7 4 Cameron van der Burgh  Południowa Afryka 26,62 Q, WR, CR
2. 9 4 Adam Peaty  Wielka Brytania 26,68 Q
3. 8 3 Damir Dugonjič  Słowenia 26,70 Q
4. 9 6 Kevin Cordes  Stany Zjednoczone 26,93 Q
5. 8 5 Felipe França Silva  Brazylia 27,10 Q
6. 7 5 Čaba Silađi  Serbia 27,19 Q
7. 7 7 Glenn Snyders  Nowa Zelandia 27,23 Q
8. 7 3 Felipe Lima  Brazylia 27,37 Q
9. 8 6 Hendrik Feldwehr  Niemcy 27,41 Q
10. 8 2 Giacomo Perez-Dortona  Francja 27,42 Q
11. 8 1 Kiriłł Prigoda  Rosja 27,43 Q
12. 9 7 Peter Stevens  Słowenia 27,46 Q
13. 8 0 Dmitrij Bałandin  Kazachstan 27,47 Q
9 5 Andrea Toniato  Włochy Q
15. 6 3 Vladislav Mustafin  Uzbekistan 27,51 Q
7 6 Giedrius Titenis  Litwa Q
17. 8 4 Christian Sprenger  Australia 27,54
18. 9 3 Brendan McHugh  Stany Zjednoczone 27,62
19. 7 1 Shi Weijia  Chiny 27,65
20. 8 8 Richard Funk  Kanada 27,71
21. 9 2 Ioannis Karpouzlis  Grecja 27,85
22. 5 2 Laurent Carnol  Luksemburg 27,94 NR
23. 6 7 Jorge Murillo  Kolumbia 27,99
7 8 Sami Aaltomaa  Finlandia
25. 8 7 Alex Murphy  Irlandia 28,00
26. 9 0 Martin Schweizer  Szwajcaria 28,02
27. 6 9 Youssef El-Kamash  Egipt 28,05 NR
28. 7 2 Renato Prono  Paragwaj 28,06
29. 6 4 Carlos Claverie  Wenezuela 28,12
30. 9 1 Yasuhiro Koseki  Japonia 28,13
31. 8 9 Nikolajs Maskaļenko  Łotwa 28,15
32. 6 1 Marcin Stolarski  Polska 28,22
33. 9 9 Marek Botík  Słowacja 28,26
34. 6 2 Édgar Crespo  Panama 28,29
35. 6 0 Lachezar Shumkov  Bułgaria 28,36
36. 6 6 Demir Atasoy  Turcja 28,38
37. 5 5 Dávid Horváth  Węgry 28,40
38. 9 8 Petr Bartůněk  Czechy 28,47
39. 7 9 Martin Melconian  Urugwaj 28,53
40. 6 5 Sandeep Sejwal  Indie 28,57
41. 5 9 Jordy Groters  Aruba 28,64
42. 5 8 Malick Fall  Senegal 28,71
43. 5 1 Dustin Tynes  Bahamy 28,74
7 0 Martti Aljand  Estonia
45. 4 3 James Lawson  Zimbabwe 28,85
46. 5 7 Khoo Chien Yin Lionel  Singapur 28,87
47. 4 4 Chao Man Hou  Makau 28,99
48. 5 0 Markos Kalopsidiotis  Cypr 29,08
49. 5 6 Mauro Castillo  Meksyk 29,15
50. 5 3 Abdelkader Afane  Algieria 29,17
51. 4 6 Adam Allouche  Liban 29,45
52. 3 4 João Aguiar  Angola 29,92
53. 4 5 Julian Harding  Malta 29,93
54. 4 1 Nazih Mezayek  Jordania 29,96
55. 4 9 Alex Axiotis  Zambia 30,24
56. 4 2 Jesús Flores  Honduras 30,33
57. 4 7 Ramazan Taimatov  Kirgistan 30,40
58. 3 3 Corey Ollivierre  Grenada 30,61
59. 3 6 Lum Zhaveli  Kosowo 30,95
60. 4 0 Serginni Marten  Curaçao 30,97
61. 3 5 Yun Chung-il  Korea Północna 31,00
62. 3 1 Kaito Yanai  Mariany Północne 31,46
63. 3 2 Delgerkhuu Myagmar  Mongolia 32,07
64. 3 9 Ekirikubinza Tibatemwa  Uganda 33,00 NR
65. 3 7 Hemthon Ponloeu  Kambodża 33,09
66. 3 8 Shane Cadogan  Saint Vincent i Grenadyny 33,14
67. 4 8 Dionisio Augustine  Mikronezja 33,91
68. 2 3 Moris Beale  Sierra Leone 34,87
69. 2 6 Kiran Karki  Nepal 34,94
70. 2 4 Abdelmalik Muktar  Etiopia 35,89
71. 2 1 Alassane Seydou  Niger 36,63
72. 2 7 Ramziyor Khorkashov  Tadżykistan 37,20
73. 2 2 Tano Atta  Wybrzeże Kości Słoniowej 38,65
74. 1 5 Omar Barry  Burkina Faso 41,33
75. 1 4 Momodou Saine  Gambia 41,49
76. 2 5 Ahmed Bourhan  Dżibuti 42,88
1 3 Alhassane Fofana  Gwinea DNS
2 8 Stephane Fokam  Kamerun DNS
5 4 Mubarak Al-Beshr  Zjednoczone Emiraty Arabskie DNS
3 0 Christian Nassif  Republika Środkowoafrykańska DSQ
6 8 Joshua Hall  Filipiny DSQ

Półfinały[edytuj | edytuj kod]

Półfinały odbyły się o 17:48[2].

Półfinał 1[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Tor Zawodnik Państwo Czas Uwagi
1. 4 Adam Peaty  Wielka Brytania 26,42 Q, WR, CR
2. 5 Kevin Cordes  Stany Zjednoczone 26,76 Q, =AM
3. 3 Čaba Silađi  Serbia 27,19 Q
4. 8 Giedrius Titenis  Litwa 27,20 Q, NR
5. 6 Felipe Lima  Brazylia 27,50
7 Peter Stevens  Słowenia
7 2 Giacomo Perez-Dortona  Francja 27,51
8 1 Andrea Toniato  Włochy 27,61

Półfinał 2[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Tor Zawodnik Państwo Czas Uwagi
1. 4 Cameron van der Burgh  Południowa Afryka 26,74 Q
2. 3 Felipe França Silva  Brazylia 26,87 Q
3. 5 Damir Dugonjič  Słowenia 26,92 Q
4. 6 Glenn Snyders  Nowa Zelandia 27,17 Q
5. 1 Dmitrij Bałandin  Kazachstan 27,24 AS
6. 2 Hendrik Feldwehr  Niemcy 27,31
7. 7 Kiriłł Prigoda  Rosja 27,47
8. 8 Vladislav Mustafin  Uzbekistan 27,79

Finał[edytuj | edytuj kod]

Finał odbył się o 18:10[3].

Miejsce Tor Zawodnik Państwo Czas Uwagi
Gold medal icon.svg 4 Adam Peaty  Wielka Brytania 26,51
Silver medal icon.svg 5 Cameron van der Burgh  Południowa Afryka 26,66
Bronze medal icon.svg 3 Kevin Cordes  Stany Zjednoczone 26,86
4. 6 Felipe França Silva  Brazylia 26,87
5. 2 Damir Dugonjič  Słowenia 27,23
8 Giedrius Titenis  Litwa
7. 7 Glenn Snyders  Nowa Zelandia 27,36
8. 1 Čaba Silađi  Serbia 27,45

Przypisy[edytuj | edytuj kod]