PZL SM-4 Łątka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PZL SM-4 Łątka
Ilustracja
Prototyp SM-4 Łątka
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent PZL-Świdnik
Konstruktor mgr inż. J. Kotliński
Typ śmigłowiec wielozadaniowy
Konstrukcja mieszana
Załoga 1+2
Historia
Data oblotu nie oblatany
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Napęd 1 silnik tłokowy, 6-cylindrowy, płaski, chłodzony powietrzem WN-6S
Moc 180 KM
Wymiary
Średnica wirnika 10,0 m
Długość kadłuba 9,3 m
Wysokość 2,74 m
Masa
Własna 640 kg
Użyteczna 330 kg
Startowa 970 kg
Osiągi
Prędkość maks. 135 km/h (obliczeniowa)
Prędkość przelotowa 115 km/h (obliczeniowa)
Wznoszenie maks. w locie pionowym 4,5 m/sek (obliczeniowe)
Pułap 3300 m (obliczeniowy)
Zasięg 300 km (obliczeniowy)
Długotrwałość lotu 3 h 20 min. (obliczeniowy)

PZL SM-4 Łątka – lekki śmigłowiec wielozadaniowy konstrukcji polskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Śmigłowiec SM-4 Łątka, został zaprojektowany przez zespół konstrukcyjny zakładów PZL-Świdnik, pod kierunkiem mgr inż. Jerzego Kotlińskiego. Prace nad projektem rozpoczęto w 1961 roku. W 1962 zbudowano prototyp wersji łącznikowej. Miała to być odmiana podstawowa. Przewidywane były również wersje: szkolna, sanitarna i rolnicza.

Próby naziemne rozpoczęły się w końcu 1962 roku, po otrzymaniu przeznaczonego dla tego śmigłowca silnika WN-6. Ostatecznie prototyp nie został oblatany, z powodu niedopuszczenia silnika do eksploatacji.

Konstrukcja[1][edytuj | edytuj kod]

Kadłub o konstrukcji kratownicowej ze spawanych rur. W przedniej części mieści się dwuosobowa kabina załogi z dwoma drzwiami.

Wirnik nośny trółopatowy. Łopaty o obrysie trapezowym i profilu NACA-23015, ze zwichrzeniem geometrycznym. Konstrukcja łopat laminowa ze stalowym okuciem nasadowym. Wirnik osadzony na piaście z przegubami, wyposażonej w tłumik wahań. Tarcza sterująca wirnika oparta na przegubie kulistym.

Podwozie stałe, płozowe o konstrukcji laminatowo-metalowej.

Silnik WN-6S, sześciocylindrowy płaski, chłodzony powietrzem, umieszczony skośnie do osi wirnika. Poprzez sprzęgło napędzał przekładnię główną wirnika nośnego i przekładnicę końcową śmigła ogonowego. Do rozruchu silnika stosowano sprężone powietrze.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Śmigłowiec "Łątka". „Skrzydlata Polska”. 30/1977, s. 24, 24 lipca 1977. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. ISSN 0137-866X. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa pod red. A. Glassa "Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej" Wydawnictwo Komunikacji i Łączności Warszawa 1965